அருட்குறள் – ஞானப்பால் 110

அருட்குறள் – ஞானப்பால் 110

மறந்ததை யறிந்திடா மனம்விடுங் கணந்தனிலறிந்திடு வதாமுயிர் மெய். 

குறள் விளக்கம்

நான் இன்னார்‘ என்ற சமூக அடையாளங்களைக் கடந்து, ‘நான் யார்‘ என்ற உண்மையைக் காரண அறிவால் கண்டறிய இயலாது. காரண அறிவின் ஊற்றுக்கண்ணாகிய மனத்தை அடக்கும் திறன் கைவரப்பெறுவது மிக அரிது. எனவே, மனத்தை அதன்போக்கில் விட்டுவிடுவதே எளிய வழியாகும். 

அவ்வாறு ‘நான் உடல் அல்ல, நான் மனமும் அல்ல,’ என்ற தெளிவுடன், உடல் மற்றும் மனத்தின் பிடிப்பிலிருந்து ஒரு ஆன்மீக சாதகர் விடுபடும் அதே கணத்தில், தன்னுள்ளேயே உயிர்சக்தியாக ஒளிரும் இறைசக்தியை அவரால் உணர முடியும். இந்நிலையில், படைப்பு (உயிர்களாகிய நாம்) வேறு, படைத்தவன் (படைப்பின் மூலமான இறைைவன் [அ] சக்தி) வேறு என்ற காரண அறிவின் அறியாமையால் விளையும் இருமை நிலை அகன்றுவிடும். இவ்வாறு ‘அஹம் பிரம்மாஸ்மி’ (நானே பிரம்மம்) என்று தன்னை அறிதலே உயிர்மெய் அறிதல் எனும் ஞானோதயம் ஆகும்.

KuRaL explanation

It’s not easily possible for the limited intellect to let go of the ‘I’, which is made of many social identities, and realise the Truth about ‘Who am I!’ it’s also practically impossible for most humans to control or conquer the mind, from which is the origin of the intellect. The relatively easier way is to let the mind simply go about its business, i.e. not hinder or block the ceaseless flow of thoughts in any manner. 

When a seeker on the spiritual path gains the clarity of ‘I’m not the body, I’m not even the mind,‘ and distances oneself from both, in that very moment s/he can realise the divine within, glowing as the life energy. In this state of realisation, the duality of creation (beings like us) and creator (God or source of all creation) being different, which is caused by the ignorance of the limited intellect, will vanish. Realising the Truth of ‘Aham BrahmAsmi’ (I’m Brahman) thus is known as self-realisation or enlightenment.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

யோகி!

யோகா என்றால் இணைதல் அல்லது ஒன்றுதல். படைப்பாகிய உயிர், படைத்தவன் எனப்படும் படைப்பின் மூலத்துடன் இணைவது அல்லது ஒன்றிவிடுவதே யோகா.
.
யோகத்தில் இருத்தல், அதாவது, இருமை நிலையைக் கடந்து, ஒருமை அடைந்து, அந்நிலையில் நிலைத்திருத்தல் என்பது ஒரு சாதகரின் நோக்கமாக இருக்குமெனில், புறத்தே வெளிப்படுத்தும் தனது குணநலன் [அ] குணாதிசயங்கள் மற்றும் அகத்தே ஒளித்து வைத்திருக்கும் தனிப்பட்ட மனிதனின் தன்மை ஆகிய இருவேறு நிலைகளை ஒருமைப்படுத்துதல் என்பது குறிப்பிடத்தக்க முதற்படியாகும். ஏனெனில், இவை இரண்டும் பெரும்பாலான மனிதர்களுக்குச் சீரின்றி அமைந்துள்ளது.
.
வெளிப்படையான குணநலன் என்பது வேறொருவரின் நகைப்புக்குரிய பிரதியைப் போன்ற முகமூடியாகவும், உள்ளே ஒளிந்திருக்கும் தன்மை ஒருபோதும் உண்மையை எதிர்கொள்ளத் திராணியற்ற கோழையாகவும் இருக்கையில், எத்தனை விதமான யோக சாதனைகளைப் பயின்றாலும், அவை பற்றி விலாவாரியாகப் பேசினாலும், அல்லது பயிற்சியே செய்தாலும் கூட, அத்தகைய மனிதர் போகியாகவோ, ரோகியாகவோதான் இருக்கமுடியுமே தவிர, யோகியாக ஆவதென்பது சாத்தியமில்லை – இப்பிறவி முடிவதற்குள்!

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் 108

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் 108

 

பொருள்காணும் புலனைந்தும் இருள்சூழும் பகுத்தறிவும்

அருள்நாடும் வழியன்று காண்.

.

குறள் விளக்கம்

~~~~~~~~~~~~~~~~

படைப்பிலுள்ள அனைத்தையும் பற்றி மனிதர்கள் அறிவது தங்களது ஐம்புலன்கள் மற்றும் காரண அறிவின் மூலமாக. ஐம்புலன்களும் பொருட்தன்மை உடையவற்றை மட்டுமே உணரும் திறனுடையவை. அவற்றின் மூலம் உணரும் எதையும், ஏற்கனவே அறிந்தவற்றுடன் ஒப்பிட்டுப், பகுத்தறியும் காரண அறிவோ, அறியாமை எனும் இருளால் சூழப்பட்டது. 

.

உயிர்மெய் அறிந்து, முக்தி எனும் வீடுபேற்றை அடைவதற்கு குரு மற்றும் இறை அருள் தேவையாகும். அருளானது பொருட்தன்மை உள்ளதன்று. அதைப் பகுத்தறிவதும் சாத்தியமில்லை. எனவே, ஐம்புலன்களும், காரண அறிவும் அருளை நாடுவதற்கான வழியன்று என்ற உண்மையை ஆன்மீக சாதகர்கள் அறிவது இன்றியமையாதது ஆகும். 

.

AK108

KuRaL explanation

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Humans know everything in existence through the five senses and intellect. The perception / experience of the five senses, viz. visual, aural, olfactory, taste and touch are confined to the physical realm. The limited intellect, which comprehends anything sensed via the five senses, by comparing the input with something already known, is encompassed by the darkness of ignorance.

.

The Grace of Guru and Divine is essential for self-realisation and attaining mukti (the ultimate liberation from the repetitive birth-death lifecycle). Grace isn’t physical in nature. It’s also practically impossible to comprehend Grace. Therefore, the five senses and the intellect aren’t the way to seek Grace. It’s important for seekers on the spiritual path to realise this truth.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

மௌனம்!

மௌனம் மனதுக்கான உபவாசம். குழப்பம், கவலை போன்ற அடைப்புகளை அகற்றி, சொற்களின் தொல்லை இன்றி, எண்ண ஓட்டம் தடையின்றி நிகழ அது உதவும். பின்னர் மனம் சலமற்ற அமைதி நிலையை அடையவும் அது வழிவகுக்கும்.

பிழைப்புத் தளத்தில் உழலும் சம்சாரிகள் மௌன விரதத்தை வாரம் ஒரு முறையேனும் கடைப்பிடிக்க முயற்சிக்க வேண்டும்.
ஆன்மீக சாதகர்கள் மௌனத்தைத் தங்களது தினசரி சாதனைகளில் (ஆன்மீகப் பயிற்சி) ஒன்றாகவே மேற்கொள்ள வேண்டும்.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

இன்று, ஒன்று, நன்று! ~ ‘குறையொன்றுமில்லை’ என்ற வசீகரக் களஞ்சியம்!

இன்று, ஒன்று, நன்று! ~

‘குறையொன்றுமில்லை’ என்ற வசீகரக் களஞ்சியம்!

.
தெய்வத்தின் குரல்‘ படித்தவர்களுக்கு அதுபோல் சனாதன தர்மம் பற்றிய விளக்கம் வேறு ஏதேனும் உள்ளதா என்று தேடும் ஆர்வம் பொதுவாக இருப்பதில்லை. அது அத்தகைய என்சைக்ளோபீடியா மாதிரியான ரெஃபரன்ஸ். ஆனால் ஒவ்வொரு பாகமும் படிக்கும்பொழுதே கண் சொருகினால் அவசரத்திற்குத் தலையணையாகப் பயன்படும் அளவு பெரியது (இதுபோன்ற பொக்கிஷத்தையெல்லாம் ஏன் கிண்டிலில் போட மாட்டேங்கறா எந்தப் பப்ளிஷரும்! 🙄). சோவின் ‘ஹிந்து மஹாசமுத்திரம்‘, கண்ணதாசனின் ‘அர்த்தமுள்ள இந்துமதம்‘ (முழுத்தொகுப்பு) ஆகிய அற்புதமான புத்தகங்களும் இதே வகையைச் சேர்ந்தவைதான். உட்கார்ந்து படித்தால் கை வலிக்கும்; நடந்துகொண்டே படித்தால் கை, கால், கழுத்து எல்லாம் சேர்ந்து வலிக்கும்!

.

சமீபத்தில் என் பிள்ளை தாம்பரம் பாஸ்போர்ட் சேவா கேந்திரா உள்ளே சென்றிருந்தபோது (பக்கங்கள் காலி ஆகிவிட்டதால், 60 பக்க பாஸ்போர்ட் ரீ இஷ்யுவிற்கு அப்ளை பண்ண ~ இதுபோன்ற கேஸை அவர்கள் அடிக்கடி பார்ப்பதில்லை என்பதால் 3 மணி நேரத்திற்குமேல் அவனை வெளியே விடாமல் பேசித் தீர்த்துவிட்டனர்! 😂), எதிரே இருந்த கிரி டிரேடிங் கார்ப்பரேஷன் கடையில் சும்மா விண்டோ ஷாப்பிங் பண்ணிவிட்டு வரலாம் என்று போய், ஆன்மீகப் புத்தகங்கள் இருக்கும் செக்ஷனுக்குப் போனதும் வழக்கமான சென்னைப் புத்தகக் கண்காட்சி சமயத்தில் வரும் ஆர்வ ஜுரம் படக்கென்று வந்துவிட, பத்துப் பதினைந்து புத்தகங்களை எடுத்துக் கூடையில் போட்டுவிட்டேன்.
.
நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தத்திற்குச் சிறிது காலமாக நல்லதொரு உரை தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன் (ஆதர்ச எழுத்தாளர் அதை எழுதாமலே ஆசார்யன் திருவடியை அடைந்துவிட்டார்; ஆனந்தத்தைப் பெயராகக் கொண்ட வைணவ நண்பர் ரொம்ப நாளாக ஒரு உரையைக் கைகாட்டக் கடுமையாக முயற்சித்து வருவதாகப் பட்சி சொல்கிறது 😜). வெறும் பாட்டு மட்டும் உள்ள புத்தகமே திக்கான தலையணை மாதிரி இருந்ததால் (‘நாலாயிரம் பாட்டு இல்ல சார்’ – கடையிலிருந்த ஒரு சேல்ஸ் பெண்மணி!) அதைத் தூக்கிப் பார்த்தவுடனே மேல் ஷெல்ஃபில் வைத்துவிட்டேன்.

கழுத்து வலித்ததே என்று குனிந்தால் எதிர் வரிசையில், கீழே இருந்த ஷெல்ஃபில் அடுக்கியிருந்த கையடக்கப் புத்தகத்திலிருந்து ஸ்ரீதேவியை (இவர் ஒரிஜினல் ~ பாற்கடலைக் கடைந்தபோது வந்தவர்) ஜம்மென்று மடியில் அமர்த்தி மெல்ல அணைத்தபடி, மெத்த மகிழ்ச்சியுடன் விரிந்த புன்னகையுடன் நரசிம்ஹர் ‘என்னை அட்டையில் போட்டிருக்கிறார்கள் ஆனால் ஸ்லோகப் புஸ்தகமில்லை, என்னவென்றுதான் எடுத்தும் பாருமேன் ஸ்வாமி‘ என்றார். கையில் எடுத்த புத்தகம்

குறையொன்றுமில்லை“. ஆசிரியர் முக்கூர் லக்ஷ்மிநரசிம்ஹாச்சாரியார்.

.

.

என்னடா இது புதுசா இருக்கே (புத்தகம் ரொம்ப காலமாகவே இருந்திருக்கின்றது – 34ம் பதிப்பு – நமக்குத்தான் இன்றுவரை கண்ணில் படவில்லை) என்று அந்த ஷெல்ஃபை மறுபடி நோக்கினால், நரசிம்மர் விதவிதமான போஸில் பல புத்தகங்களின் அட்டையில் சிரித்தார். அன்போடு கூடை எடுத்துக் கொடுத்து, என்னை சஃபாரி அணியாத கறும்பூனைக் கமாண்டோ மாதிரி நிழலாகத் தொடர்ந்து வந்த கடை அலுவலரிடம் “ஏண்ணா, குறையொன்றுமில்லை மொத்தம் எத்தனை பாகம்?” என்றேன். பும்ராவின் யார்க்கரை எதிர்பார்க்காத பேட்ஸ்மேன் போல ஒருகணம் விழித்தவர், சட்டென்று விற்பனைக் கமிஷன் ஞாபகம் வந்த சேல்ஸ்மேன் போலச் செயலில் இறங்கினார். தரையில் சம்மணமிட்டு அமர்ந்து, இரண்டு அடுக்கு புத்தகங்களை எடுத்துப் பரப்பி, ஆரம்பப் பள்ளி மாணவப் பருவத்தை நினைவூட்டும் விதமாக ஒண்ணு, ரெண்டு என்று எண்ணிக் கடைசியில் “எட்டு பாகம் சார் மொத்தம்” என்று வெற்றிப் புன்னகை புரிந்தார். நான் முதல் பாகத்தை மட்டும் அவரிடமிருந்து கவர்ந்துகொண்டு பில் போடப் போய்விட்டேன் (இன்னொரு பத்து நிமிடம் இருந்திருந்தால் எட்டையும் நிச்சயம் வாங்கியிருப்பேன் – அறிவுத் தாக ஜுரத்தின் வலி[மை] ஆயிரம் புத்தகமாவது வாங்கியவர்களுக்குத்தான் தெரியும்)!

.

முக்கூர் லக்ஷ்மிநரசிம்ஹாச்சாரியார் மிகப் பிரபலமான பிரவசனம் (ஆன்மீகச் சொற்பொழிவு) செய்த வைணவப் பெரியவர். அவரது நடை கிருபானந்த வாரியாருடைய பேச்சைப் போல வசீகரமாக இருக்கின்றது. வேதத்தில் ஆரம்பித்து, காயத்ரியை போகிறபோக்கில் மென்ஷன் பண்ணிவிட்டு, நரசிம்ம அவதாரத்தின் அறிவியல் பிண்ணனியை விளக்கி, சஹஸ்ரநாமம் எவ்வளவு உயர்ந்தது என்று ஒண்ணரைப் பக்கத்திலே சொல்லும் அவரது திறம், ‘குறையொன்றுமில்லை‘யின் பக்கங்களில் பிரகாசித்து, ‘சுஜாதாவின் வசீகர எழுத்தில் ஆன்மீகப் புத்தகம் ஏதாவது கிடைக்காதோ‘ என்ற என்போன்ற பாமர ரசிகனின் ஏக்கத்தைத் தீர்க்கும் அருமருந்தாக இருப்பதாகச் சொல்வது மிகையாகாது. சனாதன தர்மம் பற்றி அறிய விரும்பும் ஆர்வலர்களுக்கு, முக்கூர் லக்ஷ்மிநரசிம்ஹாச்சாரியாரின் ‘குறையொன்றுமில்லை’ ஒரு வசீகரக் களஞ்சியம்!

.

இதோ “குறையொன்றுமில்லை ~ பாகம் 1 ~ முக்கூர் லக்ஷ்மிநரசிம்ஹாச்சாரியார்” ப்ரிவியூ…
~~~~~~~~~~

விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்திலே நரசிம்ஹ அவதாரம் பற்றி விசேஷமாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. நரசிம்ஹ அவதாரம் பற்றி அதர்வ வேதம் விஞ்ஞான பூர்வமாக விளக்குகிறது.
.
பிரஹலாதனுக்கும் ஹிரண்யகசிபுவுக்கும் நடந்த விவாதத்தை விவரித்துக் காட்டும் அதர்வ வேதம், நரசிம்ம அவதாரத்தை மின்சக்தி என்கிறது! பிரஹலாதன் அஸ்தி (உண்டு) என்று சொல்கிறான்; ஹிரண்ய கசிபு நேதி (இல்லை) என்கிறான்.

.

அஸ்தி என்ற பாஸிடிவ் தத்துவமும் நேதி என்ற நெகடிவ்வும் மோதிக் கொண்டதாலே ஒளியும் ஒலியும் ஏற்பட்டதாம். ஒளிமயமாய் நரசிம்மன் தோன்றினானாம். அவனுடைய அட்டகாசம் ஏழு உலகங்களையும் தாண்டிப் போய், பிரும்மா அமர்ந்திருந்த தாமரையை ஒரு அடி அடித்ததாம்! பிரும்மாவைக் கீழே தள்ளியதாம்!
.
பிரும்மாவை மட்டும் ஏன் தள்ள வேண்டும்..? ‘இருக்கிறவனுக்கெல்லாம் வரத்தைக் கொடுத்துவிட்டு, நீ மட்டும் ஜப மாலையை உருட்டிக் கொண்டு மனைவியின் (சரஸ்வதி) வீணா கானத்தைக் கேட்டிண்டிருக்கியே..?’ என்றுதான் பிரும்மாவை வீழ்த்தியதாம்!

.

ஜெர்மன் அறிஞர் மாக்ஸ் முல்லர் கூட நரசிம்ம அவதாரத்தை An Electrical Phenomenon என்றுதான் விவரிக்கிறார்.

.

நரசிம்மனின் தேஜஸ் எங்கே இருக்கு என்று கேட்டால், காயத்ரி மந்திரத்துக்குள்ளே இருக்கு!
.
ஒளியாய் இருக்கக் கூடியவன் நரசிம்மன் ஆனதாலே அந்த அவதாரத்தின் பெருமையும் சஹஸ்ரநாம தொடக்கத்திலே இடம் பெற்றிருக்கிறது.

~~~~~~~~~~

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் #105

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் #105
வறியவர் செல்வரெவ் வகையின ராயினும்

அரியதிப் பிறவியறி மெய்.

.
குறள் விளக்கம்
~~~~~~~~~~~~~~~
ஒரு உயிரானது இப்பிறவியில் மனிதராகப் பிறந்திருப்பதன் பெருமையை
அரியது கேட்கின் வரிவடி வேலோய்
அரிதரிது மானிடர் ஆதல் அரிது…
என்று தொடங்கும் தனிப்பாடலில் ஒளவையார் அருமையாக விளக்கியுள்ளார்.

எனவே, மனிதராகப் பிறந்த ஒருவர், தான் வறியவன்/ள், செல்வன்/ள், உயர்ந்தவன்/ள், தாழ்ந்தவன்/ள், கற்றவன்/ள், கல்லாதவன்/ள், பலர் தான் சொல்வதைக் கேட்கும் செல்வாக்கு உடையவன்/ள், யாராலும் மதிக்கப்படாத எவ்விதப் பெருமையோ புகழோ அடையாதவன்/ள், என்றெல்லாம் பயனற்ற புற அடையாளங்களால் பெருமிதம் கொண்டு திரிவதையும், அல்லது புலம்பித் தவிப்பதையும் விடுத்து, படைப்பிலுள்ள எண்ணற்ற உயிரினங்களில் அரியதான இப்பிறவி தனக்குக் கிடைத்ததே பெரும்பேறு என்பதை உணர்ந்து, இப்பிறவியிலேயே உயிர்மெய் அறிந்து உய்வதற்கு முயலவேண்டும்.

.

KuRaL explanation
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
In her poem that starts such,
Ariyadhu kEtkin varivadi vElOi
Aridharidhu maanidar aadhal aridhu…
poetess of the sangam period AvvayAr enchantingly explains the rare privilege of a being born as a human being.

Hence, any human being who either brags or sulks about being rich, poor, elite, downtrodden, educated, illiterate, influential, nondescript, must simply let go of such external identities; realise that being given the opportunity to be born as human in this lifetime, amidst millions of other species, is itself a great boon; and strive to attain self-realisation and mukti within this lifetime itself.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் #104

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் #104
தீபந்தாய் நெய்தந்தை நற்குருதிரி சோதியிறை

பாபஞ்சேர் வினைவிட்டறி மெய்.

.
குறள் விளக்கம்
~~~~~~~~~~~~~~~
மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என்று மனிதருடைய வந்தனத்திற்கு ஒரு வரிசை உண்டு. பசுவாகிய உயிர், பதியாகிய சிவத்தை அடையப் படிப்படியாக விடவேண்டிய பாசங்களின் படிகளாகவும் [அ] நிலைகளாவும் இவற்றைக் கொள்ளலாம்.

.

இதில் முதற்படியான தாயார் தீபத்தை ஒத்தவர். நெய்யையும், திரியையும் சுமக்கும் தீபம் இல்லையெனில், ஜோதியின் ஒளி இருக்க வாய்ப்பில்லை. தீபமாக உள்ள தாயே ஒரு உயிரின் பிறப்பு மற்றும் வளர்ச்சிக்கு ஆதாரமாக உள்ளார்.

.

இரண்டாவது படியான பிதா [அ] தந்தை விளக்கிலுள்ள நெய்யைப் போன்றவர். இது எப்போதும் குறையாமலிருந்தால்தான் விளக்கு தொடர்ந்து ஒளிதர முடியும். எனவே தொழில் செய்தோ, பணி புரிந்தோ, பொருளீட்டி வாழ்வாதாரத்தைத் தொடர்ந்து வழங்கும் நெய்போன்று தந்தையானவர் ஒரு உயிரின் வளர்ப்பு மற்றும் இருப்பிற்கு ஆதாரமாக உள்ளார்.
(பொருளாதாரத்தை மையமாகக் கொண்ட தற்கால வாழ்வில், தாயார் விளக்கு மட்டுமாக இல்லாமல், நெய்யாகவும் விளங்குவது நடைமுறை உண்மை).
.

தீபமாகிய தாய் மற்றும் நெய்யாகிய தந்தை இருவரும் பிழைப்பு சார்ந்த பொருளாதார வாழ்விற்கு ஆதாரமானவர்கள். ஆனால் மனிதன் பிழைப்பைக் கடந்து வாழ்வை முழுமையாக ‘உள்ளது உள்ளபடி’ அறியும் உந்துதலுடையவன். அந்த மெய்த் தேடலுக்கான ஒளியை அளிக்கும் திரியாக குரு உள்ளார். பெற்றோர் சீராட்டிப் பாதுகாத்து வளர்த்தாலும், திரியற்ற தீபத்தால் ஒளிதர இயலாது. எனவே குருவின் பங்கு மெய்ஞான ஒளிபரவி, அஞ்ஞான இருள் அகல இன்றியமையாதது.
.
தீபம் (தாய்), நெய் (தந்தை), திரி (குரு) ஆகிய மூன்றும் பசுவாகிய உயிருக்கு வாழ்வின் வெவ்வேறு நிலைகளில் உதவுகின்றன. குருவாகிய திரி அளிக்கும் மெய்ஞான ஒளியில், பசுவானது அதன் உள்ளொளியாக உள்ள பதியாகிய இறைச்சக்தியானது சுடர்விடும் ஜோதியாக ஒளிர்வதை உணர முடிகின்றது.

.

இந்த ஞானப் பேரொளியைக் கொண்டு, அறியாமை எனும் இருளை அகற்றி, முறையற்ற மற்றும் பயனற்ற செயல்களாகிய பாவங்களால் பல பிறவிகளில் கூடிவிட்ட சுமையாகிய கர்மவினையை விட்டொழித்து, வீடுபேறு எனும் இறுதி விடுதலையாகிய முக்தியை அடைவதற்கு உயிரானது முயலவேண்டும். இதுவே மனிதராகப் பிறவி எடுத்ததன் பயன் ஆகும்.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் #104

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் #104
தீபந்தாய் நெய்தந்தை நற்குருதிரி சோதியிறை

பாபஞ்சேர் வினைவிட்டறி மெய்.

.
குறள் விளக்கம்
~~~~~~~~~~~~~~~
மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என்று மனிதருடைய வந்தனத்திற்கு ஒரு வரிசை உண்டு. பசுவாகிய உயிர், பதியாகிய சிவத்தை அடையப் படிப்படியாக விடவேண்டிய பாசங்களின் படிகளாகவும் [அ] நிலைகளாவும் இவற்றைக் கொள்ளலாம்.

.

இதில் முதற்படியான தாயார் தீபத்தை ஒத்தவர். நெய்யையும், திரியையும் சுமக்கும் தீபம் இல்லையெனில், ஜோதியின் ஒளி இருக்க வாய்ப்பில்லை. தீபமாக உள்ள தாயே ஒரு உயிரின் பிறப்பு மற்றும் வளர்ச்சிக்கு ஆதாரமாக உள்ளார்.

.

இரண்டாவது படியான பிதா [அ] தந்தை விளக்கிலுள்ள நெய்யைப் போன்றவர். இது எப்போதும் குறையாமலிருந்தால்தான் விளக்கு தொடர்ந்து ஒளிதர முடியும். எனவே தொழில் செய்தோ, பணி புரிந்தோ, பொருளீட்டி வாழ்வாதாரத்தைத் தொடர்ந்து வழங்கும் நெய்போன்று தந்தையானவர் ஒரு உயிரின் வளர்ப்பு மற்றும் இருப்பிற்கு ஆதாரமாக உள்ளார்.
(பொருளாதாரத்தை மையமாகக் கொண்ட தற்கால வாழ்வில், தாயார் விளக்கு மட்டுமாக இல்லாமல், நெய்யாகவும் விளங்குவது நடைமுறை உண்மை).
.

தீபமாகிய தாய் மற்றும் நெய்யாகிய தந்தை இருவரும் பிழைப்பு சார்ந்த பொருளாதார வாழ்விற்கு ஆதாரமானவர்கள். ஆனால் மனிதன் பிழைப்பைக் கடந்து வாழ்வை முழுமையாக ‘உள்ளது உள்ளபடி’ அறியும் உந்துதலுடையவன். அந்த மெய்த் தேடலுக்கான ஒளியை அளிக்கும் திரியாக குரு உள்ளார். பெற்றோர் சீராட்டிப் பாதுகாத்து வளர்த்தாலும், திரியற்ற தீபத்தால் ஒளிதர இயலாது. எனவே குருவின் பங்கு மெய்ஞான ஒளிபரவி, அஞ்ஞான இருள் அகல இன்றியமையாதது.
.
தீபம் (தாய்), நெய் (தந்தை), திரி (குரு) ஆகிய மூன்றும் பசுவாகிய உயிருக்கு வாழ்வின் வெவ்வேறு நிலைகளில் உதவுகின்றன. குருவாகிய திரி அளிக்கும் மெய்ஞான ஒளியில், பசுவானது அதன் உள்ளொளியாக உள்ள பதியாகிய இறைச்சக்தியானது சுடர்விடும் ஜோதியாக ஒளிர்வதை உணர முடிகின்றது.

.

இந்த ஞானப் பேரொளியைக் கொண்டு, அறியாமை எனும் இருளை அகற்றி, முறையற்ற மற்றும் பயனற்ற செயல்களாகிய பாவங்களால் பல பிறவிகளில் கூடிவிட்ட சுமையாகிய கர்மவினையை விட்டொழித்து, வீடுபேறு எனும் இறுதி விடுதலையாகிய முக்தியை அடைவதற்கு உயிரானது முயலவேண்டும். இதுவே மனிதராகப் பிறவி எடுத்ததன் பயன் ஆகும்.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

இன்று… ஒன்று… நன்று..! ~ ஆசிரியர், ஆசான், குரு ~ பகுதி 2

இன்று… ஒன்று… நன்று..!

ஆசிரியர், ஆசான், குரு ~ பகுதி 2

மூன்றாவதாக குரு. அவரைப் பற்றி அறியுமுன், முதல் பகுதியை ஒருமுறை படித்துவிடுவது உசிதம்.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ஆசிரியர், ஆசான், குரு ~ பகுதி 1 ~ http://bit.ly/2ksu8IL
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

மூன்றாவதாக குரு. வாழ்க்கையில் பல்வேறு வகையான ஆசிரியர்களை நாம் சந்தித்துப் பயிற்சி பெற்றாலும், அவர்களில் பெரும்பாலானோர் ‘பிழைப்பு’ என்ற வாழ்க்கையின் ஒரு அங்கத்திற்கு மட்டுமே நமக்கு உதவிபுரிய முடியும். ஆனால் வாழ்வு என்பது நம்மையும், நாம் வாழும் இந்தச் சிறிய கிரகமான பூமியையும் தாண்டி, பிரபஞ்ச அளவில் நிகழும் மாபெரும் தொடர் இயக்கம். இதில் நம்போன்ற, எங்கோ அண்டத்தின் ஒரு மூலையில் ஏதோ ஒரு சிறிய கிரகத்தில் வாழும் உயிரினங்கள், பிரபஞ்ச அளவில் ஒரு தூசியின் அளவுகூடக் கிடையாது.

ஆனாலும் நாமும் இப்பிரபஞ்சத்தின் ஒரு அங்கமாகவே இருக்கின்றோம் எனும்போது, ‘நான் யார்?‘, ‘எனது பிறவியின் பயன் என்ன?‘, ‘நான் ஒரு தனித்த படைப்பா அல்லது பிரம்மாண்டமான படைப்பின் ஒரு அங்கமா?’, ‘இத்தனை வகையான படைப்புகளில் ஒன்றுகூட என்போன்ற மனிதனால் படைக்கப்பட்டதில்லை எனும்போது, இவற்றைப் படைத்தது யார்?’, ‘அவ்வாறு யாவற்றையும் படைத்தவனை அறிவது சாத்தியமா, எவ்வாறு?‘, ‘அறிதலுக்கான தகுதியும், தேவையான முயற்சிகள் மற்றும் பயிற்சிகள் யாவை?‘, ‘இது பற்றியெல்லாம் ஏற்கனவே சிந்தித்து, உண்மை அறிந்தவர்கள் யாரேனும் உள்ளனரா?‘, ‘அவ்வாறு உயிர்மெய் அறிந்தவர்கள் நம் போன்ற சாதாரண மனிதர்களுக்கு அந்த ஞானத்தை அடைவது எவ்வாறு என்று கற்பிப்பார்களா?‘ போன்ற எண்ணற்ற கேள்விகள் எழுவது இயல்பே. இத்தகைய கேள்விகள் ஒரு மனிதனின் உள்ளே எழத்துவங்கிய கணமே அவனது ஆன்மீகத் தேடல் (seeking) தொடங்கிவிடுகிறது.   

SwamyGurus2

YouTubeல் அலைபேசி போன்ற கருவிகள் (gadgets) பற்றிய ஒளிப்படம் பகிரும் teenage இளைஞர்/ஞி கூடத் தன்னை CellGuru [அ] TechGuru [அ] GadgetGuru என்று அழைத்துக் கொள்ளும் தற்காலத்தில், குரு (Guru) என்ற உயர்ந்த சொல்லானது, காரணமின்றிக் கல்லடி பட்ட தெருநாயை விட மோசமான நிலையிலுள்ளது என்பது வருத்தத்திற்குரிய உண்மை. தொன்மையான இக்கலாச்சாரத்தில், ஞானோதயம் அடைந்து, வாழ்வு பற்றிய ஆதாரக் கேள்விகளுக்கான விடையை நேரடி அனுபவம் மூலமாகத் தம்முள்ளே அறிந்த ஞானிகளையே குரு என்கிறோம். ஆதியோகி ஏழு முனிவர்களுக்கு யோகத்தின் சாரத்தை ஆதிகுருவாக வழங்கிய காலம் முதலாக, இத்தேசத்தில் ஏராளமான குருமார்கள் எக்காலத்திலும் இருந்து வந்துள்ளனர். இப்போதும் இருக்கின்றனர். அவர்களுடைய அருள் மற்றும் வழிகாட்டுதலால், எந்தவொரு மனிதராலும் உயிர்மெய் அறிந்து, வீடுபேறு எனப்படும் இறுதி விடுதலையாகிய முக்தி நிலையை அடைய முடியும். இதுவே மனிதராகப் பிறவி எடுத்ததன் நோக்கம் மற்றும் பயன் ஆகும். 

.

பிரபஞ்ச நிகழ்வான வாழ்வை ‘உள்ளது உள்ளபடி‘ நோக்கும் மற்றும் அனுபவிக்கும் வித்தையைக் கற்பிக்கும் ஞானோதயம் அடைந்த குருவானவர், ஆசிரியர் மற்றும் ஆசான் ஆகியோரை விடவும் மிக உயர்ந்தவர் என்பதை உணர்த்துவது,

‘குரு பிரம்மா, குரு விஷ்ணு, குரு தேவோ மஹேஸ்வர; குரு சாக்ஷாத் பரப்பிரம்மா, தஸ்மை ஸ்ரீ குரவே நமஹ’

எனும் ஸ்லோகமாகும். இதன் பொருள், ‘குருவே படைக்கும் பிரம்மா; குருவே காக்கும் விஷ்ணு; குருவே தேவதேவனாகிய மஹேஸ்வரன்; குருவே நேரடியாக நாம் காணக்கூடிய பரப்பிரம்மம்; அத்தகைய உன்னதமான குருவிற்கு எனது பணிவார்ந்த வந்தனங்கள்!

SwamyGurus1

ஞானோதயம் அடைந்த ஒரு குருவின் வழிகாட்டுதல் இப்பிறவியில் கிடைப்பதென்பது, முற்பிறவிகளில் நாம் அறிந்தோ, அறியாமலோ செய்த நல்வினையின் விளைவாகும். குருவானவர் window shopping செய்து கண்டுபிடிக்கப்படும் பொருளோ, சமூக ஊடகங்களில் ஆயிரக்கணக்கான like பெறும் சாமானிய  மனிதரோ அல்ல. குரு என்பவர் ஒரு மகத்தான இருப்பு (presence). அவரது உரு என்பது சகுண பிரம்மாகிய இறை உருவினின்றும் வேறுபட்டதல்ல. நிர்குண பிரம்மத்தை அனுபவபூர்வமாக அறிந்த குருவானவர், அவ்வனுபவத்தை அடைந்து, பிறப்பு-இறப்பு எனும் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெற விழையும் ஆன்மீக சாதகர்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பாக, ஆன்மீகப் பெருவெளியின் வாயிலாக விளங்குகிறார். 

.

இத்தகைய பெருமை வாய்ந்த குருவை நாம் எவ்வாறு கண்டறிவது. ‘When the seeker is ready (or prepared), Guru happens (or appears),’ என்று ஆன்மீகத்தில் சொல்வதுண்டு. ‘சாதகர் தயார் நிலையில், அதாவது பக்குவப்பட்ட நிலையில் உள்ளபோது, குரு நிகழ்வார் [அ] தோன்றுவார்,’ என்பது இதன் அர்த்தம். ஆக, குரு என்பவர் இப்பிறவியில் வாய்ப்பதென்பது ஒரு மகத்தான ‘நிகழ்வு.’ அது நிகழும்போது, அந்நிகழ்வில் மையமாக உள்ளவரே நமது குரு என்பதை நாமாகவே உள்ளுணர்வில் அறிந்துவிடுவோம். இது பல மஹான்கள் மற்றும் யோகிகளின் வாழ்வில் நிகழ்ந்துள்ளது என்பதை புராண மற்றும் சரித்திரப் பதிவுகளின் பகிர்வுகள் மூலம் நாம் அறியமுடிகின்றது. 

RealisedMasters

பரமஹம்ச யோகானந்தர் குருவை எங்கெல்லாமோ தேடிவிட்டுத், தனது ஊருக்கு அருகிலேயே கண்டுகொண்தபோது, ஸ்ரீ யுக்தேஸ்வர் அவரை ‘ஒருவழியா வந்து சேர்ந்தியப்பா!’ என்பதுபோல் கேட்டதாகச் சொல்வார்கள். அதாவது, அவரது வருகையை அறிந்து குரு காத்திருந்தார்.

ஸ்வாமி விவேகானந்தரின் ‘நீங்கள் காண்பதாகச் சொல்லும் கடவுளை எனக்கு காட்ட முடியுமா?‘ என்ற கேள்விக்குப் பதிலாக பகவான் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் அவரது இதயத்தின் மீது தனது பாதத்தை வைக்க, அக்கணத்திலேயே அவர்தான் தனது குரு என்பதைக் கண்ணீர் மல்க, ஐயமற உணர்ந்தார்.

ஸ்வாமி சின்மயானந்தர்இமாலய யோகிகளெல்லாம் பொய்யர்கள் என்று உலகிற்கு வெளிப்படுத்துவேன்,’ என்பதுபோல் சூளுரைத்துக் கிளம்பிய இறை நம்பிக்கையற்ற இளைஞர். அவர் பகவான் ரமண மஹரிஷியைக் கண்டபோது, அந்த பிரம்ம ஞானியின் அருட்பார்வையால் அவருள் இருந்த அறியாமை அழுக்கு கழுவித் துடைக்கப்பட்டது. பின்னர் ஸ்வாமி சிவானந்தாவிடம் தீக்ஷை பெற்றபோது அந்த யோகிகள் ‘சும்மா இரு’ என்று ஒரு குகையில் உட்காராமல், ஓயாது தன்னலமற்ற சேவையும் (கர்ம யோகம்) செய்வர் என்பதை நேரடியாகக் கண்டார். ஸ்வாமி சிவானந்தாவே அவரை  ஞான யோகியாகிய ஸ்வாமி தபோவனம் அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தார். இப்படியாக யோகிகளைப் பொய்யர்கள் என்று நிரூபிக்கக் கங்கணம் கட்டிக் கிளம்பிய அந்தக் கேரள இளைஞர், ஸ்வாமி சின்மயானந்தா என்று ஜெகத் குருவாகி, சின்மயா மிஷன் மூலமாக சனாதன தர்மத்தின் வேர்களை உறுதிப்படுத்தி, உலகளாவிய மரமாகக் கிளைபரப்பச் செய்தார்.

ஸ்ரீ எம் அவர்கள் ‘இனியும் என் குருவைக் காண இயலாது போனால், இம்மலையிலிருந்து குதித்து உயிரை விடுவேன்,’ என்ற உறுதியுடன் நோக்கிய கணத்தில், பத்ரிநாத் திருத்தலத்தில் ஒரு குகையின் வாயிலில் ‘துனி’ என்ற அணையா நெருப்பைக் கண்டு, அதை நோக்கிச் சென்று, அங்கு தனது குருவைக் கண்டு பணிந்தார்.

சத்குரு அவர்கள் இதற்கு முந்தைய ஒரு பிறவியில், யோக சாதனையின் உச்ச நிலையில் இருந்தபோதும் மெய்ஞ்ஞானம் அடையாது தவித்தபோது, அங்கு தோன்றிய அவரது குருவாகிய பழனி ஸ்வாமி அவர்கள் தனது தண்டம் என்ற கோலால் அவரைத் தொட்டு மெய்ஞ்ஞானம் எனும் பேரானந்த அனுபவம் நிகழ வைத்து அருள்பிரிந்தார். அந்த குருவின் ஆக்கினையை, தியானலிங்கம் என்ற ஏழு சக்கரங்களும் உயிரூட்டப்பட்ட வாழும் குருவை அகத்திய முனியின் பிராண பிரதிஷ்டை முறையில் உருவாக்கியதன் மூலமாக இப்பிறவியில் நிறைவேற்றியதோடு, சத்குரு அவர்கள் கோடிக்கணக்கான சாதகர்களுக்கு உயிர்மெய் அறிந்து உய்யும் வழிகாட்டியாகவும் திகழ்வதோடு, ‘காவேரி கூக்குரல்’ போன்ற சமூக இயக்கங்கள் மூலமாக மனிதர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்குத் தேவையான சேவைகளையும் தொடர்ந்து செய்து வருகின்றார். அவரே எனது குரு என்பதை அறிந்தது எனது வாழ்க்கையின் போக்கையே முற்றிலுமாக மாற்றிப்போட்டது என்னை அறிந்தோரும் அறிந்த உண்மை.

qvt16.jpg

வித்யா கர்வம் எனப்படும் ஞானச் செருக்கின் பெருமிதத்தில் திளைத்திருந்த என்னை, எனது அலுவலக வளாகத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு யோகப் பயிற்சி வகுப்பின் அறிமுக ஒளிப்படப் பதிவில் (video) பேசிய சத்குரு வேரற்ற மரம்போல வீழ்த்திய கணத்தில், ‘நான்’ என்ற ஆசாமி காணாமற்போக, நான் எனது குருவை நான் கண்டுகொண்டேன். பின்னர் அவரை நேரில் காணும் பேறு பெற்றபோது, என்வழியாகப் பாய்ந்த அவரது பார்வை வருடலில் (நயன தீக்ஷை), மடைதிறந்த வெள்ளமாகக் கண்ணீர் பெருக, அதுவரை எதற்கும் வாய்விட்டு அழாத இந்த அழுத்தக்காரன், அந்தப் பெருங்கூட்டத்தில் வெட்கமின்றிக் கதறி அழுது, அவர்தம் கருணை மழையில் நனைந்து கரைந்து போனேன். திருக்கைலாய யாத்திரையின்போது, மானசரோவர் ஏரிக்கரையில் அவருடன் சத்சங்கத்தில் அமர்ந்திருக்கையில், நூற்றுக்கணக்கானோர் அமர்ந்திருந்த அந்தக் கொட்டகை முழுவதும் அவரது இருப்பை உணர்ந்தபோது, குரு என்பவர் நம்மைப் போன்ற மனித உருவமாகத் தோன்றினாலும், அவர் உருவைக் கடந்த ஒரு இருப்பு என்பதை அறிந்து உவகை கொண்டேன் (அப்போதும் இடைவிடாத கண்ணீர் மழைதான்).

பின்னர் நன்னகாரு (தற்போது மஹாசமாதி அடைந்துவிட்டார்) போன்ற ஞானோதயம் அடைந்த குருமார்களின் இருப்பிலும், தாடிக்கார ஸ்வாமிகள்சாங்கு சித்த சிவலிங்க நாயனார் (ஆலந்தூர் – சென்னை) மற்றும் குருசாமி (ராஜபாளையம் – போகரின் சமகாலத்தவர்) போன்ற சித்தர்களின் ஜீவ சமாதிகளிலும், எனது குருநாதரின் இருப்பையே உணர்ந்தபோதும், முதன்முறையாகப் பதினெட்டு படியேறிச் சபரிமலையில் தர்ம சாஸ்தாவைத் தரிசிக்கையில் அவரது உருவம் எனது குருவாகவே (நீண்ட வெண் தாடியுடன்) தோன்றியபோதும், உத்தர காசியில் ஸ்வாமி தபோவன் (ஸ்வாமி சின்மயானந்தாவின் குரு) அவர்களின் அறையிலும், ரிஷிகேசத்தில் ஸ்வாமி சிவானந்தா அவர்கள் அணிந்த ஆடைகள் வைக்கப்பட்டிருக்கும் அறையிலும், ஜோஷிமத்தில் உள்ள சங்கர மடத்தில் ஆதிசங்கரரின் நேரடி சீடராகிய தோடகாச்சார்யாரின் பாதுகை இருக்கும் குகையிலும், ‘குரு சாகஷாத் பரப்பிரம்மா‘ என்பதை அவர்தம் உயிர்ச்சக்தியின் பிரவாகத்தில் நனைந்து, அனுபவபூர்வமாக  அறிந்தேன். எனினும், இவ்வனுபவங்கள் அனைத்துமே ஆன்மீகப் பயணத்தில் ஏற்படும் நிகழ்வுகளே, பயணத்தின் முடிவல்ல என்பதால், இந்த சாதகனின் பயணம் இன்னமும் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறது.  

.

ஸ்வாமியின் குருவாகிய சத்குருவைப் பற்றிய பல்வேறு பதிவுகளை இத்தொகுப்பில் காணலாம்…

.      

thinking2

அதுசரி, ‘குரு நிகழும் வரையில் சும்மா மோட்டுவளையைப் பார்த்துக்கொண்டு ராடானின் சிற்பம் போலக் காத்திருக்க வேண்டியதுதானா?‘ என்ற கேள்வி இப்போது எழலாம். முழுமையான ஈடுபாட்டுடன் செயல்களைப் புரிகையில் கூடச் ‘சும்மா இரு’ப்பது எப்படி என்று நடைமுறை வாழ்க்கைக்கேற்ற வகையில் ‘குரு’வானவர் வந்து வழிகாட்டும் வரையில், அந்நிகழ்வுக்காக நாம் நம்மைத் தயார் செய்து கொள்ள வேண்டும். இதுவரையில் இருந்த எத்தனையோ குருமார்களின் வழிகாட்டுதல்கள் நூல்கள், ஒலி மற்றும் ஒளிப் பதிவுகள் மூலமாகக் கிடைக்கின்றன. அவற்றில் பொதிந்துள்ள உண்மைகளைக் கசடறக் கற்று, தினசரி வாழ்வில் அதற்குத் தக நிற்க முயல்வது, பிழைப்பு எனும் புறவாழ்க்கைத் தளத்தில் இருப்போர் அதிலும் சீராகவும், சிறப்புடனும் செயல்படவும், அதைக் கடந்த அக வாழ்வுத் தலத்தில், தக்க சமயத்தில் உலாவத் தயாராவதற்கும் உதவும். இவ்வகைப் பயிலுதல் மற்றும் பயிற்சிகள் தன்னார்வத்தாலும்  நிகழலாம், இவற்றில் தேர்ச்சியுள்ள ஒருவரின் வழிகாட்டுதலிலும் நிகழலாம்.

உதாரணமாக, உயிர்மெய் அறிதல் மற்றும் முக்தி அடைதல் ஆகியவற்றுக்கு வழிகாட்டியாக ஜெகத்குருவாகிய ஆதிசங்கரர் விவேக சூடாமணி, ஆத்ம போதம், தத்வ போதம், பிரஸ்னோத்ர ரத்ன மாலிகா, அபரோக்ஷ அனுபூதி, பஜ கோவிந்தம் போன்ற பல நூல்களை வழங்கியுள்ளார். இவற்றை நாமாகவே கற்றுத் தெளிவதற்குக் காலமும், சமஸ்க்ரித மொழித் தேர்ச்சியும் தேவை. இதேபோல், சீரிய வாழ்விற்கான முழுமையான வழிகாட்டியான பகவத்கீதைக்கு மஹாகவி பாரதி முதல், ஸ்வாமிகள்  சிவானந்தா, சின்மயானந்தா, சித்பவானந்தர் போன்ற பல மஹான்கள் எழுதிய உரைகள் உள்ளன. ஆனால், இந்நூல்களில் ஏற்கனவே தேர்ச்சியுள்ள ஒருவரிடம் இவற்றைக் கற்பது, அவற்றிலுள்ள ஞானத்தின் சாரத்தை எளிமையாகவும், விரைவாகவும் அறிவதற்கு உதவும். இதுபோன்று, குரு அல்லாது  ஆன்மீக சாதகரின் மெய் தேடலுக்கு உதவுவோரை ‘உபகுரு’ எனலாம். நேரடியாகவோ, மறைமுகவாகவோ ஒரு சாதகருக்கு இத்தகைய உபகுருக்களின் வழிகாட்டுதல் எப்போதுமே கிடைத்தவண்ணம் இருக்கும் என்பதும் எனது அனுபவ உண்மை.

உபகுரு என்பவர் யார் மற்றும் ஸ்வாமியின் உபகுரு சோஹமானந்தா பற்றி இப்பதிவில் அறியலாம்…

இவ்வாறு ஆன்மீக வழிமுறைகளைக் கற்பதில் ஒரு எச்சரிக்கை மட்டும் தேவை. செயல்முறையாக உள்ள எந்தப் பயிற்சியையும் (உ.ம்: யோகாசனம், பிராணாயாமம், க்ரியா யோகப் பயிற்சிகள், யந்திர வழிபாடு…), அதைப் பிறருக்குக் கற்றுத் தரக்கூடிய தகுதிபெற்ற பயிற்சியாளர் மூலமாக மட்டுமே கற்றுப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும். புத்தகத்தில் படித்தோ, ஒளிப்படம் பார்த்தோ ஆன்மீகச் செயல்முறைப் பயிற்சிகளைச் செய்வது உடல் மற்றும் மனநலக் குறைபாடுகளுக்கு வழிவகுக்கலாம். வேறு வகையில் சொல்வதானால், ஆன்மீகம் பற்றிய தகவல்களைத் தாமாகவே ஒருவர் கற்க முயல்வதில் (புத்தகம், ஒளி மற்றும் ஒலிப்பதிவு மூலம்) தவறில்லை. அவற்றைக் கசடறக் கற்க, அவற்றை நன்கறிந்த உபகுரு போன்றோரின் வழிகாட்டுதல் தேவை. ஆனால் கற்றதைச் செய்முறைப் பயிற்சியாக மேற்கொண்டு நிற்க அதற்குத் தக என முயல்வதற்கு, குரு அல்லது ஒரு குருவால் பயிற்றுவிக்கப்பட்டோரின் வழிகாட்டுதல் இன்றியமையாதது.                                         

SQ-6Apr17

குருவின் வழிகாட்டுதல் இல்லாமல் ஒரு சாதகரால் உயிர்மெய் அறியவோ, முக்தி அடையவோ முடியவே முடியாதா?‘ என்ற கேள்வியும் சிலருக்கு எழலாம். பல்லாயிரக்கணக்கான ஞானோதயம் அடைந்த குருமார்கள் உள்ள தொன்மையான இக்கலாச்சாரத்தில், தாமாகவே மெய்ஞ்ஞானம் அடைந்தோர் ஆதியோகி ஈசன், கவுதமர் எனும் புத்தர், பகவான் ரமண மஹரிஷி போன்று விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய வகையில் வெகு சிலரே. உன்னதமான யோகியான கிருஷ்ண பரமாத்மாவிற்கும், சனாதன தர்மத்தின் மறுமலர்ச்சிக்கு வித்திட்ட ஜெகத்குரு ஆதி சங்கரருக்கும் கூட குரு இருந்தார் என்பதை நாமறிவோம். எனவே, GPSஐப் பயன்படுத்தி வழிகாட்டும் Google maps அலைபேசியிலேயே இருக்கும்போது, நானாகவே அலைந்து திரிந்து வழியைக் கண்டுபிடிப்பேன் என்று தற்போது ஒருவர் ஆன்மீகப் பாதையில் கிளம்பினால், அவரைக் ‘கையில் வெண்ணெயை வைத்துக்கொண்டு நெய்க்கு அலைபவர்‘ என்றே கருத முடியும். குரு இல்லாமல் முக்தி அடைய முடியாது என்றில்லை. ஆனால் அவ்வாறு நிகழ இன்னமும் பல பிறவிகள் ஆகிவிடலாம் என்பதையும் நாம் கருத்தில் கொள்ளவேண்டும்.

.

DSC00477பாடத்திட்டக் கல்வியைக் கற்றுத் தரும் ஆசிரியர் பிழைப்பு சார்ந்த பொருளாதார வாழ்விற்கு அடித்தளம் இடுபவர். பெரும்பாலான மனிதர்கள் சமூகத்தின் அங்கமாக இருக்கும் நிலையில், இந்த அடித்தளம், வெறும் ஏட்டுக்கல்வியாக இருந்தபோதிலும் இன்றியமையாதது. எனவே இத்தகைய ஆசிரியர்களுக்கு நமது நன்றி. இவர்களுள் சற்றே மாறுபட்ட முயற்சிகளின் மூலம், மாணவர்களின் உள்ளார்ந்த திறமையை வெளிக்கொண்டு வந்து, அவற்றை வெளிப்படுத்தும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுத்து, திறமையை வளர்த்துக்கொள்ள ஆர்வமூட்டும் ஆசிரியர்களுக்கு நமது வந்தனம்.

.

20140108_164922பிழைப்பிற்கான நடைமுறைப் பாடங்களை அனுபவ அறிவின் மூலம் வழங்கும் ஆசான், கல்வி என்ற அடித்தளத்தின் மீது தொழில் [அ] பணி என்கிற அனுபவக் கட்டிடத்தைக் கட்ட உதவுபவர். பிழைப்புத் தளத்தில் தனிப்பட்ட மனிதனின் வெற்றிக்கு இன்றியமையாததாகத் தோன்றும் சுயநலத்தைச் சிறிது நேரமேனும் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, பிறருடைய வெற்றிக்காக உதவும் ஆசான்களுக்கு நமது நன்றி. இவர்களுள், திறன் மட்டுமல்லாது, ஒருவருடைய திறமையையும் கண்டறிந்து, அதை முறையாகப் பயன்படுத்த வழிகாட்டும் ஆசான்களுக்கு நமது வந்தனம்.  

.

கல்வியும், பிழைப்பும் புற வாழ்வாகிய பிழைப்பின் அடித்தளம் மற்றும் கட்டிடம் போன்ற அத்தியாவசிய அங்கங்கள். ஆனால் புற வாழ்வாகிய பிழைப்பே கூட ஒற்றைக் கட்டிடத்தினுள்ளேயே முடிந்து விடுவதில்லை எனும்போது, அக வாழ்வாகிய ஆன்மீகம் இத்தகைய குறுகிய கட்டுப்பாடுகளுக்குள் அடங்குமா என்ன! புற வாழ்விலிருந்தவாறே ஆன்மீக சமுத்திரத்தில் கால் நனைக்க விழையும் இல்லறவாசிகளுக்கும், சமுத்திரத்தின் பெரும் பரப்பில் பயணித்து அதன் கரையைக் காண விழையும் ஆன்மீக சாதகர்களுக்கும் வழிகாட்டுபவர் ஞானோதயமடைந்த குரு. உண்மையான குருவானவர் நம்மை சம்சாரத்திலிருந்து விடுபட்டுச் சன்யாசம் கொள்ள வலியுறுத்துபவரோ, நம்முடைய பாவங்களைப் போக்கிப் புண்ணியாத்மாவாக நம்மை மாற்றும் வித்தகரோ அல்ல. பிரபஞ்ச நிகழ்வாகிய பிரம்மாண்டமான வாழ்வில், ‘நான் இன்னார்’ என்ற அடையாளம் எத்தகைய பம்மாத்து என்பதை நமக்கு உணர்த்தி, வாழ்வை ‘உள்ளது உள்ளபடி’ அனுபவபூர்மாக உணர்ந்து, அதன்மூலம் இறுதி விடுதலையாகிய வீடுபேற்றை அடைய உதவும் ஞான வழிகாட்டியே குரு ஆவார்.     

ak61.jpg

குரு என்ற சொல்லே வந்தனத்திற்குரியது. அதன் பொருள் இருளை நீக்கும் ஒளி என்பதே. ஆன்மீகப் பாதையில் மெய்தேடி நெடும்பயணம் செய்ய வழிகாட்டும் விளக்காகிய குருவின் அளப்பரிய அருளின் ஒளியின்றி, காரண அறிவால் விளையும் அறியாமையாகிய இருள் அகலாது. படைத்தவன் வேறு, படைப்பு வேறு எனும் இருமை ஆகிய மடமை விலகி, படைத்த இறைச்சக்தியுடன் படைப்பாகிய உயிர்ச்சக்தி ஒன்றிடக் குருவருளே பெருந்துணை. அத்தகைய பெருமைவாய்ந்த குருவின் பேரருள் இப்பிறவியிலேயே உமக்கும் கிடைக்க, கருணைப் பெருங்கடலாகிய ஆதிகுரு எந்தை ஈசனின் ஆசியை வேண்டி, ‘அவனருளாலே, அவன்தாளை‘ப் பணிகிறேன்.

.

Be Joyful & Spread the Cheer 🙂

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

FB_IMG_1537929719101.jpg

Swamy Blogs |Uyirmei | Swamystery | Been there, Seen that | SwamyRay | Swamyem | Swamyverse | SwamyView | Swamygraphy

Connect with Swamy | Twitter | Facebook | Quora | LinkedIn | Pinterest | Tumblr | Indiblogger

                    

Powered by WordPress.com.

Up ↑