இன்று, ஒன்று, நன்று ~ பகவான் பார்த்துப்பார்!

இன்று, ஒன்று, நன்று ~ பகவான் பார்த்துப்பார்! 

.

கிரி டிரேடிங் கார்ப்பரேஷன் கடைக்கு சில மாதங்களுக்கு ஒருமுறையாவது செல்வதுண்டு. சனாதன தர்மம் சார்ந்த வழிபாடு மற்றும் செயல்முறைகள் போன்றவற்றுக்கான பொருட்களை விற்பனை செய்யும் நிறுவனம் என்றே பலரும் எண்ணும் இந்நிறுவனத்தின் கடைகளில் பல ஆச்சரியங்கள் உள்ளதைக் கண்டு வியந்த நான் இப்போது வருடத்திற்குச் சில முறையாவது அங்கு செல்லும் வாடிக்கையாளர். அவ்வாறு செல்லும்போதெல்லாம் அங்குள்ள புத்தக அலமாரி வரிசைகளிடையே கணிசமான நேரத்தைச் செலவிட்டு, ‘திருக்குமரனடியார்கள்’ (சிவனடியார்களைப் போற்றும் ‘திருத்தொண்டத்தொகை’ போன்ற,’ முருகன் அடியார்களைப் போற்றிடும் ‘சேய்த்தொண்டத்தொகை’ விளக்க நூல்), விஷ்ணு மற்றும் லலிதா சஹஸ்ரநாமங்களின் விளக்கம் (ஒவ்வொன்றாக ஆயிரம் பெயருக்கும்), சகல தேவதைகளுக்கான காயத்ரி மந்திரங்கள் (ஸந்த்யாவந்தனத்தின்போது ஜெபிப்பது போன்று பல இறை வடிவங்களுக்கும் காயத்ரி உள்ளது – உ.ம். முருகப்பெனுமனுக்குரிய ஷண்முக காயத்ரி மற்றும் சூரிய பகவானுக்குரிய பாஸ்கர காயத்ரி) போன்று சில – சென்னை புக் ஃபேரில் தவற விட்ட / காணாத – புத்தகங்களை ஒவ்வொரு முறையும் வாங்குவது வழக்கம்.

மயிலையில் கபாலீச்சுரம் அருகிலுள்ளதுதான் பெரிய கடை என்று நினைக்கிறேன். எனக்கு ஓரளவேனும் அருகிலிருப்பவை தாம்பரம் மற்றும் நங்கநல்லூரில் உள்ளவை. இந்த முறை தாம்பரம் கிரியில் வழக்கம்போல புத்தகங்களை மேய்ந்து கொண்டிருந்தேன். கிரியின் டிரேட்மார்க் வாடிக்கையாளர் சேவை முறைப்படி ஒரு அன்பர் தனிப்பட்ட சேவை அளிக்க என்னை உறுத்தாமல் அணுக, ‘குறையொன்றுமில்லை’ முதற்பாகம் படித்து முக்கூர் ஸ்வாமிகளின் ஃபேன் ஆகிவிட்டதால், 2 மற்றும் 3ம் (மொத்தம் ஏழு என்று நினைக்கிறேன்) பாகங்களைக் கேட்டு வாங்கிக் கொண்டேன். ‘வாரம் ஒரு பாசுரம்’ மற்றும் ‘ஆழ்வார்கள் ஒரு அறிமுகம்’ ஆகிய அருமையான புத்தகங்கள் மூலமாக ஆதர்ச எழுத்தாளர் சுஜாதா ‘நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த’த்தின் அற்புதமான பக்தியின் சுவையைக் காட்டிவிட்டதால், அதற்கு விளக்கம்/உரையோடு உள்ள புத்தகம்/ங்களைத் தேடிக் கொட்டிருக்கையில் ஒரு மாமி நமக்கு சேவை புரிந்த பணியாளரைக் கவர்ந்து செல்லப் போவதுபோல் அணுகினார். 

சகல காரிய சித்திக்கு விநாயகர், மற்ற சுவாமியோட ஸ்லோகம்லாம் இருக்கற புக் வேணுமே…”

சேவகர் மிகுந்த ஆர்வமுள்ள ஆசாமியாக இருந்தாலும், பும்ராவின் யார்க்கரை எதிர்கொண்ட பேட்ஸ்மேன் போலக் கொஞ்சம் அதிர்ந்து, சற்று அதிகம் அனுபவமுள்ள மற்றொரு சேவகி அக்காவை உதவிக்கு அழைத்தார். 

புத்தகப் பித்தனான நம்மால் சும்மா இருக்க முடியவில்லை. மாமியிடம்,

என்ன காரியம் சித்தியாவதற்கு முயற்சி பண்ணப்போறேள்?” 

மாமி ‘யாருடா இந்த முன்பின் தெரியாத தாடிக்கார ஸ்வாமி..!‘ என்றெல்லாம் யோசிக்கவே இல்லை. பளிச்சென்று தந்தார் பதில். 

வேறென்ன, பிள்ளைக்கு நல்ல வேலை கிடைக்கணும்… பொண்ணுக்கு நல்ல எடத்துல கல்யாணம் ஆகணும்… இதே வேண்டுதல்தானே எல்லாருக்கும்…”

நான் அப்படியெல்லாம் என் ப்ரிய தெய்வங்களிடம் வேண்டுவதில்லை என்ற கருத்தைச் சொல்லாமல் நீலகண்டன் உண்ட ஆலகாலம் போல விழுங்கிக்கொண்டு, “யார் சொல்லப் போறா ஸ்லோகத்தை?

அவாளைப் பெத்துக்காக நான்தான் சொல்லணும்!

.

டெம்ப்ளேட் எக்சிஸ்டென்ஸ் மணவாழ்க்கையில் (அனேகமாகப் பெற்றோரால் நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமணம்), இரண்டு பிள்ளைகள் பெற்று, அவர்களின் நல்வாழ்வுக்காக பகவானிடம் ஸ்பெஷல் வேண்டுதல் பண்ணக் ‘காரிய சித்தி‘ ஸ்லோகப் புத்தகம் தேடும் அந்த மத்யமர் வர்க்கத் தாயின் மீது எனக்குத் தடாலென்று மரியாதை வந்து விட்டது. இருந்தாலும் மதுரைக்காரனின் நக்கல் தலைகாட்டாமல் இருக்குமா என்ன! 

கரோனா வைரஸ்னால பாதிப்பு ஏதும் வந்திடாமல் இருக்க வேண்டிக்கலையா?

அதெல்லாம் பகவான் பார்த்துப்பார்,’ என்று சர்வசாதாரணமாக கோவிட்-19 பேண்டமிக் பேராபத்திலிருந்து பக்தகோடிகளைக் காக்கும் பொறுப்பை எளிமையாக பகவானிடமே விட்டுவிட்டு, மாமி ஸ்லோகப் புத்தகம் தேடிப் போய்விட்டார். 

ION_Bhagavan_Paarthuppar_bnr

நான்கு வகை யோகம் பற்றியும் விலாவாரியாகப் படித்து ஆன்மீகப் பயணத்தில் பல விஷயங்களை அறிந்து கொள்ள முயன்று கொண்டிருக்கும் ஆர்வலர் + சாதகரான நான் ஆயிரக்கணக்கான புத்தகங்களின் நடுவில் நின்று, அந்த எளிய ஔட்சோர்ஸிங் செய்கையின் ஆழத்தைச் சில கணங்கள் வியந்துவிட்டு, தேவி (லிங்க பைரவி), ஆதியோகி மற்றும் முருகப்பெருமானுக்குகான அலங்காரப் பொருட்கள், எந்தை ஈசனுக்கு அபிஷேகப் பொருட்கள் (சனிப் பிரதோஷ தினமான இன்றிலிருந்து, அந்த அபிஷேகப் ப்ரியருக்கு, ‘அவனருளாலே, அவன்தாள் பணிந்து’ 24×7 அபிஷேகம் நிகழ்வதற்கான கருவிகள் உட்பட), மற்றும் தினசரி அவர்தம் வழிபாட்டுக்கான அகர்பத்தி, சாம்பிராணி போன்றவற்றை வாங்கச் சென்றேன். 

தாம்பரம் கிரி டிரேடிங் பில்லிங் கௌண்டரில், பகவத்கீதைக்கு ஸ்வாமி தயானந்த சரஸ்வதி அவர்களின் உரை பற்றி விசாரிக்கும்போதுதான் ‘அதெல்லாம் பகவான் பார்த்துப்பான்‘ என்ற நம்பிக்கை வாசகத்தின் பக்தி யோக சாரம் அலெக்ஸா ஆன் செய்த ஸ்மார்ட் பல்பின் ஒளிபோலப் பளிச்சென்று தெரிந்தது! ஆனால், கரோனா தாக்குதலின் பாதிப்பிலிருந்து தன்னைக் காக்கும் பணியைக் காண்ஃபிடன்ட்டாகக் கடவுளிடம் நேரடியாக விட்டுவிட்ட அந்த பக்தை, ஏன் தன் குழந்தைகளின் வேலை மற்றும் திருமணம் ஆகியவற்றுக்கான உதவியைப் பெறுவதற்கு மட்டும், ‘காரிய சித்தி‘ ஸ்லோகம் சொல்லி பகவானிடம் மனுப் போடுகிறார் என்று, கரோனா பற்றிய கவலையே இல்லாமல் வழக்கமான பரபரப்புடன் சாலையில் வழிந்த பீக் அவர் போக்குவரத்து நெரிசலில், பைக்கில் யோசித்தபடியே ஊர்ந்து, ஒருவழியாக இல்லம் வந்து சேர்ந்தேன்! 

.

பக்தி என்பது நிச்சயமாகக் காரண அறிவின் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்ட புரியாத புதிர்தான். அது பக்தன்/பக்தைக்கும் பகவானுக்குமிடையே உள்ள ஒரு காம்ப்ளிகேடட் டீல். புத்தியால் மெய்யறிய விழையும் ஞான மார்க்கிகளுக்கு இதைப் புரிந்து கொள்வது மிகக் கடினம்.

பெற்ற பிள்ளைகளின் நல்வாழ்வுக்கான செயல்கள் நம்முடைய பொறுப்பிலுள்ளவை. ஆனால் அவை சீராக நடைபெற இறையருள் தேவை என்று உணர்ந்த அந்த பக்தை அதற்கு இறைவனிடம் மனுப்போட உதவக்கூடும் என்று நம்பி, இறைவனின் துதிபாட ஸ்லோகத்தை சொல்லுகிறார். ஆனால் கோவிட்-19 போன்ற பெருநோய்கள் நம்முடைய கட்டுப்பாட்டில் இல்லாதவை. அவற்றை எதிர்கொள்ள நமக்கு திராணியில்லை என்பதை நன்றாகவே அறிந்ததால், அதிலிருந்து நம்மைக் காக்கும் பொறுப்பை முழுமையாகவே ‘அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே‘ என்று இறைவனிடம் ஔட்சோர்ஸிங் பண்ணிவிட்டு, கூட்டமான இடங்களைத் தவிர்த்தல், கூடுமானவரை வீட்டிலேயே இருத்தல், சோப் பயன்படுத்திக் கை கழுவுதல், கரோனா வைரஸ் பற்றிய அபத்தமான வதந்திகளை ஃபார்வர்ட் பண்ணாமல் இருத்தல் போன்ற தற்காப்புச் செயல்களை மட்டும் நாம் மேற்கொள்வதே சரியானது என்று அந்த மதியமர் வர்க்க பக்தை போன்ற பலர், அறிந்தோ/அறியாமலோ, தெளிவாகக் கடைபிடிக்கிறார்கள் என்பது, இன்றளவும் எத்தகைய முயற்சிகளாலும் அழிக்கப்பட முடியாமல் தழைக்கும் நம் தொன்மையான பாரத கலாச்சாரத்தின் ஆச்சரியங்களில் ஒன்று.

ஆன்மீகப் பயணத்திற்கான வழிகள் நான்கையும் நன்கறிந்து, அதில் மூன்றிலேனும் உயிர்மெய் தேடலைத் தொடரும், அத்தேடலுக்கான தினசரி சாதனைகளைச் செய்துவரும் ஸ்வாமி போன்ற சாதகர்களுக்கு இத்தகைய பக்தர்களின் மாறுபட்ட (தன் செயல் vs தன்னைக் கடந்த பகவான் செயல்) அணுகுமுறை அவ்வளவாக ஆச்சரியத்தை அளிப்பதில்லை – எல்லா வழிகளும் சாதகரை இட்டுச் செல்வது ஓரே இலக்கை நோக்கித்தான் என்ற தெளிவு இருப்பதனால். ஆனால் அறிந்தோ/அறியாமலோ சரணாகதியை இயல்பாகச் செய்யும் ‘காரிய சித்தி‘ ஸ்லோகப் புத்தகம் தேடிய பக்தை மாமி  போன்றோர் வந்தனத்திற்கு உரியோர் என்பதில் ஐயமில்லை. அத்தகைய தெளிவு கிட்டாத, ‘மை வே ஆர் ஹைவே‘ என்று தன்னுடைய பாதையே சிறந்தது என்று விக்கிரமாதித்தன் இல்லாத வேதாளமாகத் தொங்கும், கோவிட்-19 ஏற்படுத்தக் கூடிய கடுமையான பாதிப்பைப் பற்றிய கவலையேதும் இல்லாமல், சாயங்கால டிராஃபிக் ஜாமிலும் சிகப்பு சிக்னலை மதியாமல் அவசரமாய்ப் பறக்கும் ‘இதுவும் கடந்து போகும்‘ என்று தெனாவெட்டாகத் திரியும் (அஞ்)ஞானிகளின் அறியாமை இருள் அகற்றும் பணியையும் நிச்சயம் ‘பகவான் பார்த்துப்பார்…’ என்று உறுதியாகக் கூற இயலவில்லை!

.

FB_IMG_1551157547919.jpgபி.கு.: நாலாயிர திவ்யப்ரபந்த விளக்க நூல் தொகுப்பு ஒன்றை ஒருவழியாக வாங்கிவிட்டேன். ஒவ்வொன்றாகப் பொறுமையாகப் படிக்கலாம் என்று முதலாயிரம் தொகுதியை மட்டும்தான் எடுத்தேன். ஆனால் அணுக்கத் தொண்டர் போல என்னைத் தொடர்ந்த பணியாளர் ‘நாலு தொகுதியும் சேர்த்துதான் வாங்கணுமாம் சார்...’ என்று பணிவன்புடன் நாலாயிரத்தையும் சேர்த்தே கொடுத்துவிட்டார். இனி அவற்றைப் படித்து, ரசித்து, பகிர்வதைத் தவிர்க்க முடியாது. So, stay tuned for Swamusings on Naalaayira Dhivya Prabandham soon வாசகர்காள்!

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

இன்று, ஒன்று, நன்று ~ இயற்கையும் இறைவனும்!

இன்று, ஒன்று, நன்று ~ இயற்கையும் இறைவனும்!

தெய்வ வடிவங்கள் இப்படித்தான் இருக்கும் என்று கற்பனை செய்ததற்கு ஏதாவது காரணங்கள் இருக்கின்றனவா?
.
இந்துமத தெய்வ வடிவங்கள் இயற்கை ரசனையில் உருவானவை என்று எண்ணுவதற்கு இடமிருக்கிறது. இமய மலையின் பிரம்மாண்டத்தைக் கண்டு திகைத்தவன் படைப்பின் அதிசயத்தைத் தனக்குள்ளாகவே ரசித்துக் கொண்டான்.
.
பனி படர்ந்த அந்த சிகரங்களில் பரம்பொருளின் தோற்றத்தையே கண்டு ரசித்தான். இமய மலையின் பனிப்பாறைகள் உருகி, நீரோட்டமாகச் சிதறி, சிற்றாறாக உருவெடுத்து வெள்ளப் பிரவாகமாகி, சமவெளியை அடைந்து, அலை மோதும் அகண்ட நீர்ப்பரப்பாக பூமி மாதாவை அளந்து, கடலில் சங்கமித்த கட்சி இறைவனின் எழில்மிகு காட்சிகளில் ஒன்றாக அவனுக்குத் தோன்றியது.
.
அவன் காண விரும்பிய கடவுள் கற்பனையில் உருவானார்.
.
இமயமலை கயிலாயமாயிற்று. கொடும்புலியை வேட்டையாடி அதன் தோலையே உடையாகத் தரித்தவன் சிவபெருமானானான். காட்டிலும் மேட்டிலும் திரிந்து விஷம் கொண்டு அலைந்த பாம்பு சிவனாரின் கழுத்தில் ஆபரணமாயிற்று.
.
இமய மலையிலிருந்து புறப்பட்ட கங்கை அவனுடைய சடை முடியில் வாசம் செய்யும் கங்கா தேவி ஆனாள்.  காலை அகட்டி, சூலாயுதத்தை கம்பீரமாக ஏந்தி சிவபெருமான் நின்ற திருக்கோலம் இந்துக்களின் தெய்வக்கோலம் என்ற நிலையைப் பெற்றது.
.
காலைக் கதிரவன் செவ்வொளி பரப்பி கடல் நீர்ப்பரப்பில் மீது உதயமாகிறான். இமயக் காட்சியைப் போல இதுவும் ஓர் இயற்கைக்கு காட்சிதான். சிவந்த சூரியன் செவ்வேள் என்கிற முருகன் ஆகிறான். சூரியனின் வருகையை சேவல் கூவி அறிவிக்கிறது. ஆகவே சேவற்கொடி அவனது வருகையை அறிவிக்கும் கொடியாகிறது.
.
காலை சூரியன் கடல் மீது உதிக்கும் காட்சியை ஒருகணம் கற்பனை செய்யுங்கள். நீல நிற நீர்ப்பரப்பின் மீது சூரியன் புறப்படுகிறான். மயில் தோகை விரித்த காட்சி அல்லவா அது! ஆகவே முருகனின் வாகனமாக மயில் ஆகிறது.
.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Paramacharya_HinduismQA_book
.
மேற்கண்ட அற்புதமான, ‘இயற்கையும் இறைவனும்‘ ஒன்றே என்று நிறுவும் வகையில் அமைந்த, வருணனையை அளித்தவர் யாரோ நவயுகக் கவிஞரோ அல்லது ஞான பீட விருது பெற்ற நவீன எழுத்தாளரோ அல்ல. இதைச் சொன்னவர் ‘வாழும் தெய்வம்‘ என்று இன்றளவும் பலராலும் போற்றி வணங்கப்படும் மஹாபெரியவா என்ற காஞ்சி பரமாச்சாரியார் ஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள்.
.
பொதுவாகவே நமக்கு ஒருவரைப் பற்றிய ‘இவர் இன்ன மாதிரி ஆசாமி‘ என்ற கண்ணோட்டம் இருக்கும். இது நாம் ஐம்புலன்கள் மூலம் அறிந்த தகவல்களைக் கொண்டு எடுத்த முன்முடிவே. காஞ்சி பரமாச்சாரியார் போன்ற மடாதிபதிகள் பற்றியும் இத்தகைய முன்முடிவு சார்ந்த கண்ணோட்டம் பலருக்கும் இருக்கும். ஆனால் கிட்டத்தட்ட ஒரு பகுத்தறிவுவாதியைப் போன்று அவர் இறை உருவத்தை, இயற்கையின் வெளிப்பாடாக விவரிப்பதைப் படித்து ரசித்ததும், அத்தகைய முன்முடிவு – அது எவரைப் பற்றி இருந்தாலும் – எவ்வளவு அபத்தமானது என்று புரியும்/யக்கூடும்!
.
எது ஒன்றை [அ] எவரைப் பற்றியும், காரண அறிவு சார்ந்த முன்முடிவுகளைச் சற்றே ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, வாழ்வில் எதையுமே ‘உள்ளது உள்ளபடி‘ நோக்க / அனுபவிக்க அறிந்து கொண்டோமானால், பிரபஞ்ச நடனமான வாழ்வில் எவருமே, எதையுமே ரசித்து ஆனந்தப்பட வாய்ப்புள்ளது.
.
மூலம்: ஸ்ரீ பரமாச்சார்யரின் இந்துமத விளக்கங்கள் ~ என்? எதற்கு? ஆன்மீக சந்தேகங்களுக்கு விடை ~ நர்மதா பதிப்பகம்
.
~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

அருட்குறள் – ஞானப்பால் 110

அருட்குறள் – ஞானப்பால் 110

மறந்ததை யறிந்திடா மனம்விடுங் கணந்தனிலறிந்திடு வதாமுயிர் மெய். 

குறள் விளக்கம்

நான் இன்னார்‘ என்ற சமூக அடையாளங்களைக் கடந்து, ‘நான் யார்‘ என்ற உண்மையைக் காரண அறிவால் கண்டறிய இயலாது. காரண அறிவின் ஊற்றுக்கண்ணாகிய மனத்தை அடக்கும் திறன் கைவரப்பெறுவது மிக அரிது. எனவே, மனத்தை அதன்போக்கில் விட்டுவிடுவதே எளிய வழியாகும். 

அவ்வாறு ‘நான் உடல் அல்ல, நான் மனமும் அல்ல,’ என்ற தெளிவுடன், உடல் மற்றும் மனத்தின் பிடிப்பிலிருந்து ஒரு ஆன்மீக சாதகர் விடுபடும் அதே கணத்தில், தன்னுள்ளேயே உயிர்சக்தியாக ஒளிரும் இறைசக்தியை அவரால் உணர முடியும். இந்நிலையில், படைப்பு (உயிர்களாகிய நாம்) வேறு, படைத்தவன் (படைப்பின் மூலமான இறைைவன் [அ] சக்தி) வேறு என்ற காரண அறிவின் அறியாமையால் விளையும் இருமை நிலை அகன்றுவிடும். இவ்வாறு ‘அஹம் பிரம்மாஸ்மி’ (நானே பிரம்மம்) என்று தன்னை அறிதலே உயிர்மெய் அறிதல் எனும் ஞானோதயம் ஆகும்.

KuRaL explanation

It’s not easily possible for the limited intellect to let go of the ‘I’, which is made of many social identities, and realise the Truth about ‘Who am I!’ it’s also practically impossible for most humans to control or conquer the mind, from which is the origin of the intellect. The relatively easier way is to let the mind simply go about its business, i.e. not hinder or block the ceaseless flow of thoughts in any manner. 

When a seeker on the spiritual path gains the clarity of ‘I’m not the body, I’m not even the mind,‘ and distances oneself from both, in that very moment s/he can realise the divine within, glowing as the life energy. In this state of realisation, the duality of creation (beings like us) and creator (God or source of all creation) being different, which is caused by the ignorance of the limited intellect, will vanish. Realising the Truth of ‘Aham BrahmAsmi’ (I’m Brahman) thus is known as self-realisation or enlightenment.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

அருட்குறள் – ஞானப்பால் 109

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் 109

மும்மலமும் முழுவதுமாய் விலகிடநா னற்றிடவுள் நிர்மலமாய் நிற்பதுவே சிவம்.

குறள் விளக்கம் 

ஆணவம், கன்மம் எனும் கர்மவினை, மாயை ஆகிய மூன்று மலங்களும் முழுவதுமாக விலகியபின், நான் என்ற தனிப்பட்ட அடையாளம் அழிந்துபோகும். அக்கணத்தில், தன்னுள்ளேயே, எந்தவிதமான மலங்களோ, குறைபாடுகளோ இன்றி, எது எப்போதும் நிலைத்திருக்கின்றதோ, அந்தப் படைப்பின் மூலத்தினுடைய தரிசனம் கிட்டும். அதுவே சிவம் என்பதை அப்போது அனுபவப்பூர்வமாக அறியலாம். 

ஆணவம் என்பது ‘நான் இன்னார்’ என்ற, பல்வேறு சமூக அடையாளங்களால் ஏற்படும் அகந்தையைக் குறிக்கும். இது முழுவதுமாக நம் மனத்தால் உருவாக்கப்பட்ட ஒன்று. தான் தனிப்பட்ட ஒரு படைப்பு என்று நம்மை எண்ணவைக்கும் ஆணவத்தை விட்டொழித்தால்தான் உயிர்மெய் அறிவதென்பது சாத்தியமாகும்.

கன்மம் [அ] கர்மா எனப்படும் கர்மவினை என்பது பல பிறவிகளில் ஒரு உயிரானது புரிந்த பல்வேறு செயல்களின் ஒட்டுமொத்தத் தொகுப்பு. தான் செய்த செயல்களின் விளைவுகளை [அ] பலன்களை அவ்வுயிரானது அனுபவித்தாக வேண்டும். அவ்வாறு தன்னுடைய செயல்களின் பலன்களை ஒரு உயிரானது அனுபவிப்பதற்காகவே அது பல பிறவிகளை எடுக்க வேண்டியுள்ளது. 

கர்மவினையானது பிராரப்தம், சஞ்சிதம், ஆகமியம், க்ரியமான [அ] புருஷார்த்த என்று பலவகைப்படும்.

இதில் பிராரப்தம் என்பது இப்பிறவியில் நாம் அனுபவித்தே ஆகவேண்டிய கர்மா. இதிலிருந்து மெய்ஞானிகளுக்குக் கூட விதிவிலக்கு கிடையாது. 

சஞ்சிதம் என்ற ஒட்டுமொத்தக் கர்ம மூட்டையை, ஞானோதயம் அடைந்த ஒரு குருவால், கர்ம சம்யமா போன்ற யோக வழிமுறைகள் மூலமாக முற்றிலுமாக நீக்கிவிட முடியும். 

ஆகமியம் – அதாவது, இனிமேல் செயல்படவிருக்கும் – கர்மாவைக் கையாள்வதும், க்ரியமான – அதாவது, புதிதாக உருவாக்கப்படும் – கர்மாவைத் தவிர்ப்பதும், யோக சாதனை மூலம் நிலையற்ற மனத்தின் ஓட்டத்தைக் கையாளும் பயிற்சிகளைப் பெற்று, விழிப்புணர்வோடு வாழ்வதன்மூலம் ஒரு சாதகருக்குச் சாத்தியமாகும். 

மாயை என்பது ஐம்புலன்களால் அறியப்படும் பொருள்தன்மை சார்ந்த புற உலகிலுள்ள யாவற்றையும், ஆறாவது புலனாகிய கற்றறிவால் பகுத்தறிந்து, மெய்யென்று நம்புதல். பகுத்தறிவானது கடந்தகால நிகழ்வுகள் மற்றும் தகவல்களைச் சார்ந்து, எதிர்காலம் பற்றிய பதிவுகளை ஏற்படுத்தவல்லது. நிகழ்காலத்தில், ‘இந்தக் கணம் தவிர்க்க முடியாதது‘ என்ற புரிதலோடு உயிர்மெய் அறிய விழைவோர், இப்புலன்கள் மூலமாக நிகழும் குறைபாடுடைய அறிதலைக் கடந்து உள்நோக்கிச் செல்லப் பழக வேண்டும். 

குருவருளால் ஒரு ஆன்மீக சாதகர் இம்மூன்று மலங்களின் பிடியிலிருந்து விடுபட, யோக சாதனை போன்ற தொன்மையான வழிமுறைகளைக் கையாண்டு, இடைவிடாது முயற்சிப்பதன் மூலம், சவமாகும் ஜீவாத்மாவினுள்ளே உயிராக ஒளிரும் சிவமாகிய பரமாத்மாவின் தரிசனம் கிட்டும். இதுவே உயிர்மெய் அறிந்த மெய்ஞான நிலை ஆகும். இவ்வாறு ஞானோதயம் அடைகையில், தான் என்ற படைப்பு வேறு, சிவம் என்ற படைப்பின் மூலம் வேறு என்ற இருமை மறைந்து, படைப்பானது படைத்தவனுடன் இணைந்து ஒன்றிவிடும். 

உடலுள் உயிர் நிலைத்திருக்கையிலேயே இப்பேரானந்த நிலையை அடைந்தோர் ஜீவன்முக்தர்கள் என்று போற்றி வழிபடப்படுவர். உடலை அத்தகையோரின் உயிரானது இறுதியாக உதிர்த்து, பிறப்பு-பிழைப்பு-இறப்பு என்ற சுழலிலிருந்து முற்றிலுமாக விடுதலை பெற்று, படைப்பின் மூலத்துடன் ஒன்றிக் கரைந்துவிடும் நிலையே முக்தி எனப்படும் வீடுபேறு ஆகும். இதனை அடைவதே மனிதராகப் பிறவியெடுத்த உயிரின் நோக்கம். இதுவே மனிதர்களின் பிறவிப்பயன்.

ஞானோதயம் மற்றும் முக்தியை அடைவதற்கான ஆன்மீகப் பாதைகளே கர்மம் எனும் செயல், பக்தி எனும் முழுமையான சரணாகதி, ஞானம் எனும் மெய்யறிவு மற்றும் க்ரியா [அ] கிரியை எனும் உயிர்சக்தி ஆளுமை ஆகிய நான்கு யோக வழிமுறைகள். இவற்றை ஒரு குறிப்பிட்ட சாதகரின் கர்மவினைப் பதிவு, ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம், உணர்வுகளைக் கையாளும் திறன் மற்றும் வாழும் தன்மை ஆகியவற்றைச் சார்ந்து, குருவானவர் சரியான விகிதத்தில் வழங்கி வழிகாட்டுவார்.

மெய்ஞானம் மற்றும் முக்தி ஆகிய உயர்நிலைகள் எவ்வகையான மனிதருக்கும் சாத்தியமே – அருளின் வழிகாட்டுதலுடன்,  கவனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி, முழுமையான ஈடுபாட்டுடன், பலன்களின் மீது பற்றெதுவுமின்றி, இடைவிடாது முயற்சித்தால், பயணம் முற்றுப்பெறும்வரை!

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

KuRaL explanation

When the three malams (impurities), viz. Ego, Karma and Maya are eradicated, the individual identity will be demolished. In that very moment, the being will have darshan of the source of creation that glows within, devoid of any impurities or imperfections. Then one will realise that source of creation as Shiva, experientially. 

Ego is the individual identity, created by the various identifications that the society imposes on a being. This is entirely the mind’s creation. Only when a being gets rid of the ego, which makes one believe in one’s individual identity, knowing / realising the Truth is possible.

Karma is the collection of actions that a being has performed in many lifetimes. The being has to experience the outcome of all such actions. The being takes many births in order to experience the fruits / results of its own actions.

There a many types of karma such as Prarabdha, Sanchita, Agamiya and Kriyamana or Purushartha.

Prarabdha is the karma that one must experience in this lifetime itself. Even realised beings aren’t exempted from experiencing Prarabdha karma.

Sanchita is the entire volume of accumulated actions of a being, over many lifetimes. This can be eradicated by a Realised Master (Guru) through yogic processes such as Karma Samyama.

Ably facing Agamiya, i.e. karma that is going to get activated in future, and completely avoiding Kriyamana or Purushartha, i.e. fresh karma that is going to be created by the being, is possible through diligent sadhana (spiritual practices) that helps one handle the uncontrollable mind effectively, and living in awareness.

Maya is believing the unreal, i.e. anything in the physical, external world, that is sensed through the five sense organs and comprehended through the sixth – the intellect, as real. The intellect is limited in nature as it uses the past events and information to project impressions about the future.

Seekers who know that ‘this moment is inevitable’ and live in the present, in order to experience ‘Life, the way it is,’ i.e., reality, will do well to go past the limited sense and intellect-based knowing and learn to turn inward.

When a seeker learns and performs ancient yogic practices diligently, with Guru’s (Realised Master) Grace, s/he will gain the darshan of Shiva, the Paramatma, glowing as the life source within the Shava (corpse-to-be), the Jeevatma. This is the state of self-realisation, aka enlightenment.

When a being attains self-realisation, the duality of thinking / believing creation (individual being) and creator (source of creation) as two distinct or different entities will vanish and the being will attain yoga (union) with the divine.
Beings who attain the union with the divine while still remaining alive in a physical form (body) are revered and celebrated as Jeevanmuktas. When a Jeevanmukta, aka Realised Being / Master chooses to drop the body for good and the Jeevatma merges with Paramatma for good, it is liberated from the repetitive birth-survival-death lifecycle and attains Mukti, the ultimate or conclusive liberation. 

Attaining Mukti is the purpose of being born as a human being. The spiritual paths to attain mukti are Karma yoga – the path of attainment through action, Bakthi yoga – the path of total surrender, Gnana yoga – the path of pure wisdom / knowing and Kriya yoga – the path of attainment through mastery of life energy. A Guru (Realised Master) offers the right mix of Sadhana, with all the four types in a certain proportion, which is determined by the Master based on the seeker’s karma, level of acceptance, ability to handle emotions, way of living, etc.

Enlightenment and Mukti are a possibility for any and all human beings, provided the being is receptive to the guidance of Grace, remains singularly focused, performs actions with absolute involvement, remains completely detached from outcomes and sustains the spiritual pursuit diligently, continuously, until the journey concludes.

~Swamy | @PrakashSwamy

யோகி!

யோகா என்றால் இணைதல் அல்லது ஒன்றுதல். படைப்பாகிய உயிர், படைத்தவன் எனப்படும் படைப்பின் மூலத்துடன் இணைவது அல்லது ஒன்றிவிடுவதே யோகா.
.
யோகத்தில் இருத்தல், அதாவது, இருமை நிலையைக் கடந்து, ஒருமை அடைந்து, அந்நிலையில் நிலைத்திருத்தல் என்பது ஒரு சாதகரின் நோக்கமாக இருக்குமெனில், புறத்தே வெளிப்படுத்தும் தனது குணநலன் [அ] குணாதிசயங்கள் மற்றும் அகத்தே ஒளித்து வைத்திருக்கும் தனிப்பட்ட மனிதனின் தன்மை ஆகிய இருவேறு நிலைகளை ஒருமைப்படுத்துதல் என்பது குறிப்பிடத்தக்க முதற்படியாகும். ஏனெனில், இவை இரண்டும் பெரும்பாலான மனிதர்களுக்குச் சீரின்றி அமைந்துள்ளது.
.
வெளிப்படையான குணநலன் என்பது வேறொருவரின் நகைப்புக்குரிய பிரதியைப் போன்ற முகமூடியாகவும், உள்ளே ஒளிந்திருக்கும் தன்மை ஒருபோதும் உண்மையை எதிர்கொள்ளத் திராணியற்ற கோழையாகவும் இருக்கையில், எத்தனை விதமான யோக சாதனைகளைப் பயின்றாலும், அவை பற்றி விலாவாரியாகப் பேசினாலும், அல்லது பயிற்சியே செய்தாலும் கூட, அத்தகைய மனிதர் போகியாகவோ, ரோகியாகவோதான் இருக்கமுடியுமே தவிர, யோகியாக ஆவதென்பது சாத்தியமில்லை – இப்பிறவி முடிவதற்குள்!

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் 108

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் 108

 

பொருள்காணும் புலனைந்தும் இருள்சூழும் பகுத்தறிவும்

அருள்நாடும் வழியன்று காண்.

.

குறள் விளக்கம்

~~~~~~~~~~~~~~~~

படைப்பிலுள்ள அனைத்தையும் பற்றி மனிதர்கள் அறிவது தங்களது ஐம்புலன்கள் மற்றும் காரண அறிவின் மூலமாக. ஐம்புலன்களும் பொருட்தன்மை உடையவற்றை மட்டுமே உணரும் திறனுடையவை. அவற்றின் மூலம் உணரும் எதையும், ஏற்கனவே அறிந்தவற்றுடன் ஒப்பிட்டுப், பகுத்தறியும் காரண அறிவோ, அறியாமை எனும் இருளால் சூழப்பட்டது. 

.

உயிர்மெய் அறிந்து, முக்தி எனும் வீடுபேற்றை அடைவதற்கு குரு மற்றும் இறை அருள் தேவையாகும். அருளானது பொருட்தன்மை உள்ளதன்று. அதைப் பகுத்தறிவதும் சாத்தியமில்லை. எனவே, ஐம்புலன்களும், காரண அறிவும் அருளை நாடுவதற்கான வழியன்று என்ற உண்மையை ஆன்மீக சாதகர்கள் அறிவது இன்றியமையாதது ஆகும். 

.

AK108

KuRaL explanation

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Humans know everything in existence through the five senses and intellect. The perception / experience of the five senses, viz. visual, aural, olfactory, taste and touch are confined to the physical realm. The limited intellect, which comprehends anything sensed via the five senses, by comparing the input with something already known, is encompassed by the darkness of ignorance.

.

The Grace of Guru and Divine is essential for self-realisation and attaining mukti (the ultimate liberation from the repetitive birth-death lifecycle). Grace isn’t physical in nature. It’s also practically impossible to comprehend Grace. Therefore, the five senses and the intellect aren’t the way to seek Grace. It’s important for seekers on the spiritual path to realise this truth.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

இன்றைய தரிசனம் ~ சுரைக்காய் ஸ்வாமிகள் ஜீவ சமாதி

திருமலையில் ஒரு நெருங்கிய உறவினரின் திருமணத்தில் கலந்து கொண்ட பின்னர், சென்னை திரும்பும் வழியில் திருத்தணி ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய ஸ்வாமியின் தரிசனத்திற்குச் செல்லும் திட்டம், திருமணம் இனிதே நிறைவடைந்து, மதிய உணவுக்குப்பின் (இரண்டு நாட்கள் நடைபெறும் திருமணங்களில், முக்கியமான நிகழ்வான பாணிக்கிரஹனம் நிகழ்ந்தபின் பரிமாறப்படும், ஏராளமான பண்டங்களைக் கொண்ட ‘கல்யாணச் சாப்பாடு’ சாப்பிடப் பந்தியில் அமரும்போது, திருவிழாக் காலங்களில் டபுள் ஓவர்டைம் பார்த்த காவலரைப் போல வயிறு கிட்டத்தட்ட ‘ஏம்பா என்னை இந்தப் பாடுபடுத்தறே,’ என்று கெஞ்சும் நிலைக்கு வந்துவிடுகின்றது ~ கல்யாண சமையல் ஸ்பெஷலிஸ்டுகள் இனிமேலாவது ஒரு டயடீஷியனையும் சேர்த்துக் கொள்வது சாலச் சிறந்தது) செயல்படத் துவங்கியது.
.

திருமலை இறக்கத்தின் எண்ணற்ற கொண்டை ஊசி வளைவுகளைக் கடந்து (திருமலை ஏற்றத்தில் செய்யும் டிரைவிங், வாகனங்களை விரும்பி ஓட்டுவோருக்கு அருமையான அனுபவம் – அவசரக்கார ஓட்டுனர்களின் அபஸ்வர ஹார்ன் ஒலிகளைப் பொறுத்துக் கொள்ளும் திறனிருந்தால்), திருப்பதி நகரப் போக்குவரத்தில் நீந்தி, திருத்தணி செல்லும் சாலையில் பயணிக்கையில், ‘கும்பகோணம் டிகிரி காபி‘ கடை ஒன்று ‘வாரும் ஸ்வாமி‘ என்று அழைக்க, அங்கே ஒரு சிறிய காஃபி / தேநீர் பிரேக் (பித்தளை டபரா தம்ளரில் நுரைபொங்க, சூடான காஃபி வழங்கும் இத்தகைய கடைக்காரர்கள் பலருக்கும் ‘கும்பகோணம்’ தெரிந்த அளவிற்கு, காப்பிக்கு முன்புள்ள அடைமொழியான ‘டிகிரி’ என்னவென்று தெரியவில்லை!).
.
பணம் செலுத்துமிடத்தில், காசாளரின் பின்புறம் ஒரு மஹானுடைய படத்தைப் பார்த்து, “அவர் யார்?” என்று திருமதி விசாரிக்க, கடைக்காரர் க்ளூக்கோஸ் குடித்த மராத்தான் வீரர் போலத் திடீர் உற்சாகம் பெற்று, எங்களது பயணத்திட்டத்தில் கூகிள் மேப்பின் ‘Add a stop’ போல ‘நாராயண வனம்‘ என்ற அழகிய பெயர்கொண்ட, புத்தூர் அருகிலுள்ள ஒரு சிற்றூருக்கு வழிகாட்டினார். ‘திருத்தணிக்கு வேறு செல்லவேண்டும், வரும்போதே மழையால் செல்லமுடியவில்லை, இப்போது இடையில் இன்னொரு இடத்திற்குக் கட்டாயம் போக வேண்டுமா என்ன..?’ என்று குழப்ப ஆரம்பித்த மனத்தை ‘சற்றே விலகி இரும் பிள்ளாய்‘ என்று கண்டுகொள்ளாமல் கைவிட்டுவிட்டு, நாராயண வனத்தை நாடிச் செல்ல முடிவெடுத்தோம்.
.
இவர் சுரைக்காய் ஸ்வாமிகள் என்ற சித்தர். இவருடைய ஜீவ சமாதி இருக்கும் நாராயண வனம் இங்கிருந்து சுமார் நாலரை கிலோமீட்டர்தான். மாலை நாலு மணிக்குத்தான் திறப்பார்கள். ஆனால் நீங்கள் வெளியிலாவது அமர்ந்து சில நிமிடங்கள் தியானம் செய்யுங்கள். மிக சக்தி வாய்ந்த ஜீவ சமாதி,” என்றார் டிகிரி காப்பி கடைக்காரர். ஜீவசமாதி என்றாலே ஆன்மீக சாதகர்களுக்கும், ஆர்வலர்களுக்கும் கொண்டாட்டம்தான். அதுவும் இது நாங்கள் திருத்தணி செல்லும் சாலையில் இருந்து ஒருசில கி.மி.தான் தள்ளியிருந்தது என்பதால், கூகிள் பெண்மணியின் வழிகாட்டலில் நாராயண வனத்தை நோக்கி சியாஸைச் செலுத்தினோம்.
.
ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாள் என்கிற வேங்கடாசலபதி, பத்மாவதி தாயார் ஆகியோரின் திருமணம் நடந்த இடமே நாராயண வனம் என்கிறது தல புராணம். அங்கிருந்த விசாலமான கல்யாண ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாள் திருக்கோயிலின் அருகிலேயே சுரைக்காய் ஸ்வாமிகளின் ஜீவ சமாதி அமைந்துள்ளது. ஊர்க்காரர்கள் இவ்விடத்தையும் கோயில் என்றே குறிப்பிடுகின்றனர். நாங்கள் சென்றது நான்கு மணிக்கு முன்பே என்றாலும், அங்கிருந்த அடியவர் எங்களை உள்ளே அழைத்துச் சென்று தரிசனம் செய்வித்தார். தீப ஆர்த்தி, தீர்த்தப் பிரசாதம், சடாரி ஆசீர்வாதம் என்று வைணவக் கோயில்களை நினைவூட்டும் வழிபாட்டு முறைகள் இனிதே நடைபெற்றன.
.
ஜீவ சமாதிகளில் வழக்கமாக இருக்கும் லிங்க ரூபத்திற்கு மாறாக இங்கு சுரைக்காய் ஸ்வாமியின் திருவுருவமே கருவறையில் உள்ளது. மிகுந்த உயிரோட்டமுள்ள, நேரில் அவரையே தரிசிப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தும் அற்புதமான உருவச்சிலை. தீப ஆராதனை மற்றும் பிரதட்சிணம் (கருவறை உள்ளேயே செய்யப் பணிக்கப்பட்டோம்) நிறைவாக இருந்தது. தியானம் இயல்பாகக் கைகூடும் இடமாக உள்ளது சுவாமிகள் அடங்கிய இடம். தியானத்தின்போது அனுபவப்பூர்வமாக சித்தரின் சக்தி அதிர்வுகளை உணர முடிகின்றது (எனது உடலின் இடதுபுறத்தில் – குறிப்பாகக் கரத்தில் – ஏதோ வேலை செய்தார் ~ என்ன செய்தார் என்பதை அவரும் என் குருவுமே அறிவர்). கோயிலின் உள்ள பல இடங்களில் வேண்டுதலுக்காக பக்தர்கள் கட்டிவிட்டுச் செல்லும் சுரைக்காய்கள் தொங்குகின்றன. நம்பிள்ளை சார்பாகவும் ஒன்று கட்டப்பட்டது.
.

.
சுரைக்காய் ஸ்வாமிகளின் பிறப்பு பற்றிய தகவல்கள் எதுவும் கிடைத்ததாகத் தெரியவில்லை. ஆனால் ஸ்வாமிகளே பகிர்ந்து கொண்ட தகவல்களின் அடிப்படையில் அவர் நீண்ட காலம் வாழ்ந்துள்ளது தெரிய வருகின்றது (சில குடும்பங்களில் ஏறக்குறைய ஐந்து தலைமுறையினர் அவரைத் ‘தாத்தா’ என்று அன்போடு நினைவுகூர்ந்ததாகத் தகவல்). சென்னையிலும், நாராயண வனத்திலும் ஸ்வாமிகள் பலருடைய கடுமையான வியாதிகளைக் குணப்படுத்தும் சேவையை நீண்ட காலம் செய்துள்ளார். வாழும் காலத்திலேயே அவர் புகழ் பரவியிருக்கின்றது. சமாதித் திருக்கோயிலில் அவரே ஏற்றிவைத்த துனி (Dhuni) இன்றளவும் கனன்று கொண்டிருக்கிறது. அதிலிருந்து எடுத்த விபூதி பிரசாதமாக வழங்கப்படுகின்றது. துனி, விபூதிப் பிரசாதம், சுரைக்காய்களைச் சுமந்து திரிந்த விநோதம், தனது திருவுருவத்தையே பக்தர்கள் வழிபடுமாறு செய்தது, பிறப்பு பற்றிய தகவல் இல்லாமல் போனது, கடும் வியாதிகளை எளிதாகக் குணப்படுத்தியது போன்ற சித்து விளையாடல்கள், அவருடன் எப்போதும் காணப்பட்ட இரு பைரவர்கள் ஆகிய விந்தையான விஷயங்கள் அனைத்துமே, ஷீர்டி சாய்பாபா என்ற சாய்நாத் மஹராஜ் போன்றே அமைந்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்க ஆச்சரியம்.
.
ஸ்ரீ சுரைக்காய் ஸ்வாமிகள் – ஆங்கிலேய அரசாங்க அனுமதியுடன் – ஜீவ சமாதி அடைந்தது 1902ல். அவரது சமாதி நிகழ்ந்த பின்னரும், 117 வருடங்களாக அவர் புகழ் மங்காது இருப்பதற்கு சான்று அவரது சமாதிக் கோயிலின் சிறந்த கட்டுமானம் மற்றும் இன்றுவரை நிகழும் தினசரி மற்றும் சிறப்பு வழிபாடுகள் (குறிப்பாக அமாவாசை மற்றும் பௌர்ணமி தினங்களில்) மற்றும் சமாதிக் கோயிலின் பராமரிப்பு ஆகியவை. இந்தத் திருப்பணியைச் செவ்வனே செய்து வருவோருக்கு நம் வந்தனங்கள். இங்கு தேடி வந்து ஸ்வாமிகளை வழிபடுவோருக்கு வாழ்வில் உள்ள இடர்கள் நீங்கி, வாழ்க்கை நிலை சிறக்கும் என்று அங்குள்ள அடியவர்/பூசாரி உறுதியாகக் கூறுகின்றார். அத்தகைய ஆழ்ந்த நம்பிக்கைக்கு உரமூட்டும் வகையில் இந்த ஜீவ சமாதி அமைந்துள்ளதை, அங்கு ஒருமுறை செல்வோர்கூட உணரவியலும் என்றே தோன்றுகின்றது.
.
அங்கு முதன்முறையாக நாங்கள் சென்ற இப்பயணத்தின் மூலம் உணர்ந்தது என்னவென்றால், ‘அருள் எப்போதுமே உள்ளது. நீங்கள் திறந்த நிலையில் இருந்தால், அருளை உணர முடியும்,’ என்ற எனது குரு தெரிவித்த உண்மையைத்தான். அங்கு செல்லுமாறு எங்களுக்கு வழிகாட்டப்படுகின்றது என்பதை நாங்கள் தெளிவாக உணர்தோம் இம்முறை. அந்த சக்திவாய்ந்த இடத்தில் செலவிட்ட கணங்கள், எங்களது வாழ்நாளின் பயனுள்ள கணங்களில் சில என்பதில் ஐயமில்லை. சுரைக்காய் சித்தரின் ஜீவ சமாதி அருளின் உயிர்ப்புள்ள இருப்பிடம். அங்கு ஒருமுறையேனும் சென்று நீங்களும் பெறவேண்டும் ‘யாம் பெற்ற இன்பம்‘ என்பதே எங்களது அவா. அப்பயணம் விரைவில் நிகழ ஸ்ரீ சுரைக்காய் ஸ்வாமிகள் உங்களுக்கும் வழிகாட்டட்டும். ஷம்போ.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

Google Maps Directions to Narayana Vanam Sri Venkateswara Swamy temple
Narayanavanam, Andhra Pradesh 517583. Suraikkai Swamigal Jeeva Samadhi temple is located nearby.
https://maps.app.goo.gl/swbn7SwqStxoaJ7B8

மௌனம்!

மௌனம் மனதுக்கான உபவாசம். குழப்பம், கவலை போன்ற அடைப்புகளை அகற்றி, சொற்களின் தொல்லை இன்றி, எண்ண ஓட்டம் தடையின்றி நிகழ அது உதவும். பின்னர் மனம் சலமற்ற அமைதி நிலையை அடையவும் அது வழிவகுக்கும்.

பிழைப்புத் தளத்தில் உழலும் சம்சாரிகள் மௌன விரதத்தை வாரம் ஒரு முறையேனும் கடைப்பிடிக்க முயற்சிக்க வேண்டும்.
ஆன்மீக சாதகர்கள் மௌனத்தைத் தங்களது தினசரி சாதனைகளில் (ஆன்மீகப் பயிற்சி) ஒன்றாகவே மேற்கொள்ள வேண்டும்.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

இன்று, ஒன்று, நன்று! ~ ‘குறையொன்றுமில்லை’ என்ற வசீகரக் களஞ்சியம்!

இன்று, ஒன்று, நன்று! ~

‘குறையொன்றுமில்லை’ என்ற வசீகரக் களஞ்சியம்!

.
தெய்வத்தின் குரல்‘ படித்தவர்களுக்கு அதுபோல் சனாதன தர்மம் பற்றிய விளக்கம் வேறு ஏதேனும் உள்ளதா என்று தேடும் ஆர்வம் பொதுவாக இருப்பதில்லை. அது அத்தகைய என்சைக்ளோபீடியா மாதிரியான ரெஃபரன்ஸ். ஆனால் ஒவ்வொரு பாகமும் படிக்கும்பொழுதே கண் சொருகினால் அவசரத்திற்குத் தலையணையாகப் பயன்படும் அளவு பெரியது (இதுபோன்ற பொக்கிஷத்தையெல்லாம் ஏன் கிண்டிலில் போட மாட்டேங்கறா எந்தப் பப்ளிஷரும்! 🙄). சோவின் ‘ஹிந்து மஹாசமுத்திரம்‘, கண்ணதாசனின் ‘அர்த்தமுள்ள இந்துமதம்‘ (முழுத்தொகுப்பு) ஆகிய அற்புதமான புத்தகங்களும் இதே வகையைச் சேர்ந்தவைதான். உட்கார்ந்து படித்தால் கை வலிக்கும்; நடந்துகொண்டே படித்தால் கை, கால், கழுத்து எல்லாம் சேர்ந்து வலிக்கும்!

.

சமீபத்தில் என் பிள்ளை தாம்பரம் பாஸ்போர்ட் சேவா கேந்திரா உள்ளே சென்றிருந்தபோது (பக்கங்கள் காலி ஆகிவிட்டதால், 60 பக்க பாஸ்போர்ட் ரீ இஷ்யுவிற்கு அப்ளை பண்ண ~ இதுபோன்ற கேஸை அவர்கள் அடிக்கடி பார்ப்பதில்லை என்பதால் 3 மணி நேரத்திற்குமேல் அவனை வெளியே விடாமல் பேசித் தீர்த்துவிட்டனர்! 😂), எதிரே இருந்த கிரி டிரேடிங் கார்ப்பரேஷன் கடையில் சும்மா விண்டோ ஷாப்பிங் பண்ணிவிட்டு வரலாம் என்று போய், ஆன்மீகப் புத்தகங்கள் இருக்கும் செக்ஷனுக்குப் போனதும் வழக்கமான சென்னைப் புத்தகக் கண்காட்சி சமயத்தில் வரும் ஆர்வ ஜுரம் படக்கென்று வந்துவிட, பத்துப் பதினைந்து புத்தகங்களை எடுத்துக் கூடையில் போட்டுவிட்டேன்.
.
நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தத்திற்குச் சிறிது காலமாக நல்லதொரு உரை தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன் (ஆதர்ச எழுத்தாளர் அதை எழுதாமலே ஆசார்யன் திருவடியை அடைந்துவிட்டார்; ஆனந்தத்தைப் பெயராகக் கொண்ட வைணவ நண்பர் ரொம்ப நாளாக ஒரு உரையைக் கைகாட்டக் கடுமையாக முயற்சித்து வருவதாகப் பட்சி சொல்கிறது 😜). வெறும் பாட்டு மட்டும் உள்ள புத்தகமே திக்கான தலையணை மாதிரி இருந்ததால் (‘நாலாயிரம் பாட்டு இல்ல சார்’ – கடையிலிருந்த ஒரு சேல்ஸ் பெண்மணி!) அதைத் தூக்கிப் பார்த்தவுடனே மேல் ஷெல்ஃபில் வைத்துவிட்டேன்.

கழுத்து வலித்ததே என்று குனிந்தால் எதிர் வரிசையில், கீழே இருந்த ஷெல்ஃபில் அடுக்கியிருந்த கையடக்கப் புத்தகத்திலிருந்து ஸ்ரீதேவியை (இவர் ஒரிஜினல் ~ பாற்கடலைக் கடைந்தபோது வந்தவர்) ஜம்மென்று மடியில் அமர்த்தி மெல்ல அணைத்தபடி, மெத்த மகிழ்ச்சியுடன் விரிந்த புன்னகையுடன் நரசிம்ஹர் ‘என்னை அட்டையில் போட்டிருக்கிறார்கள் ஆனால் ஸ்லோகப் புஸ்தகமில்லை, என்னவென்றுதான் எடுத்தும் பாருமேன் ஸ்வாமி‘ என்றார். கையில் எடுத்த புத்தகம்

குறையொன்றுமில்லை“. ஆசிரியர் முக்கூர் லக்ஷ்மிநரசிம்ஹாச்சாரியார்.

.

.

என்னடா இது புதுசா இருக்கே (புத்தகம் ரொம்ப காலமாகவே இருந்திருக்கின்றது – 34ம் பதிப்பு – நமக்குத்தான் இன்றுவரை கண்ணில் படவில்லை) என்று அந்த ஷெல்ஃபை மறுபடி நோக்கினால், நரசிம்மர் விதவிதமான போஸில் பல புத்தகங்களின் அட்டையில் சிரித்தார். அன்போடு கூடை எடுத்துக் கொடுத்து, என்னை சஃபாரி அணியாத கறும்பூனைக் கமாண்டோ மாதிரி நிழலாகத் தொடர்ந்து வந்த கடை அலுவலரிடம் “ஏண்ணா, குறையொன்றுமில்லை மொத்தம் எத்தனை பாகம்?” என்றேன். பும்ராவின் யார்க்கரை எதிர்பார்க்காத பேட்ஸ்மேன் போல ஒருகணம் விழித்தவர், சட்டென்று விற்பனைக் கமிஷன் ஞாபகம் வந்த சேல்ஸ்மேன் போலச் செயலில் இறங்கினார். தரையில் சம்மணமிட்டு அமர்ந்து, இரண்டு அடுக்கு புத்தகங்களை எடுத்துப் பரப்பி, ஆரம்பப் பள்ளி மாணவப் பருவத்தை நினைவூட்டும் விதமாக ஒண்ணு, ரெண்டு என்று எண்ணிக் கடைசியில் “எட்டு பாகம் சார் மொத்தம்” என்று வெற்றிப் புன்னகை புரிந்தார். நான் முதல் பாகத்தை மட்டும் அவரிடமிருந்து கவர்ந்துகொண்டு பில் போடப் போய்விட்டேன் (இன்னொரு பத்து நிமிடம் இருந்திருந்தால் எட்டையும் நிச்சயம் வாங்கியிருப்பேன் – அறிவுத் தாக ஜுரத்தின் வலி[மை] ஆயிரம் புத்தகமாவது வாங்கியவர்களுக்குத்தான் தெரியும்)!

.

முக்கூர் லக்ஷ்மிநரசிம்ஹாச்சாரியார் மிகப் பிரபலமான பிரவசனம் (ஆன்மீகச் சொற்பொழிவு) செய்த வைணவப் பெரியவர். அவரது நடை கிருபானந்த வாரியாருடைய பேச்சைப் போல வசீகரமாக இருக்கின்றது. வேதத்தில் ஆரம்பித்து, காயத்ரியை போகிறபோக்கில் மென்ஷன் பண்ணிவிட்டு, நரசிம்ம அவதாரத்தின் அறிவியல் பிண்ணனியை விளக்கி, சஹஸ்ரநாமம் எவ்வளவு உயர்ந்தது என்று ஒண்ணரைப் பக்கத்திலே சொல்லும் அவரது திறம், ‘குறையொன்றுமில்லை‘யின் பக்கங்களில் பிரகாசித்து, ‘சுஜாதாவின் வசீகர எழுத்தில் ஆன்மீகப் புத்தகம் ஏதாவது கிடைக்காதோ‘ என்ற என்போன்ற பாமர ரசிகனின் ஏக்கத்தைத் தீர்க்கும் அருமருந்தாக இருப்பதாகச் சொல்வது மிகையாகாது. சனாதன தர்மம் பற்றி அறிய விரும்பும் ஆர்வலர்களுக்கு, முக்கூர் லக்ஷ்மிநரசிம்ஹாச்சாரியாரின் ‘குறையொன்றுமில்லை’ ஒரு வசீகரக் களஞ்சியம்!

.

இதோ “குறையொன்றுமில்லை ~ பாகம் 1 ~ முக்கூர் லக்ஷ்மிநரசிம்ஹாச்சாரியார்” ப்ரிவியூ…
~~~~~~~~~~

விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்திலே நரசிம்ஹ அவதாரம் பற்றி விசேஷமாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. நரசிம்ஹ அவதாரம் பற்றி அதர்வ வேதம் விஞ்ஞான பூர்வமாக விளக்குகிறது.
.
பிரஹலாதனுக்கும் ஹிரண்யகசிபுவுக்கும் நடந்த விவாதத்தை விவரித்துக் காட்டும் அதர்வ வேதம், நரசிம்ம அவதாரத்தை மின்சக்தி என்கிறது! பிரஹலாதன் அஸ்தி (உண்டு) என்று சொல்கிறான்; ஹிரண்ய கசிபு நேதி (இல்லை) என்கிறான்.

.

அஸ்தி என்ற பாஸிடிவ் தத்துவமும் நேதி என்ற நெகடிவ்வும் மோதிக் கொண்டதாலே ஒளியும் ஒலியும் ஏற்பட்டதாம். ஒளிமயமாய் நரசிம்மன் தோன்றினானாம். அவனுடைய அட்டகாசம் ஏழு உலகங்களையும் தாண்டிப் போய், பிரும்மா அமர்ந்திருந்த தாமரையை ஒரு அடி அடித்ததாம்! பிரும்மாவைக் கீழே தள்ளியதாம்!
.
பிரும்மாவை மட்டும் ஏன் தள்ள வேண்டும்..? ‘இருக்கிறவனுக்கெல்லாம் வரத்தைக் கொடுத்துவிட்டு, நீ மட்டும் ஜப மாலையை உருட்டிக் கொண்டு மனைவியின் (சரஸ்வதி) வீணா கானத்தைக் கேட்டிண்டிருக்கியே..?’ என்றுதான் பிரும்மாவை வீழ்த்தியதாம்!

.

ஜெர்மன் அறிஞர் மாக்ஸ் முல்லர் கூட நரசிம்ம அவதாரத்தை An Electrical Phenomenon என்றுதான் விவரிக்கிறார்.

.

நரசிம்மனின் தேஜஸ் எங்கே இருக்கு என்று கேட்டால், காயத்ரி மந்திரத்துக்குள்ளே இருக்கு!
.
ஒளியாய் இருக்கக் கூடியவன் நரசிம்மன் ஆனதாலே அந்த அவதாரத்தின் பெருமையும் சஹஸ்ரநாம தொடக்கத்திலே இடம் பெற்றிருக்கிறது.

~~~~~~~~~~

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் 107

அருட்குறள் ~ ஞானப்பால் 107

காண்பதெலாங் காணாது காணாப்பே ரொளிகான
மாண்புடையோன் நாமமொரு வழி.

குறள் விளக்கம்

~~~~~~~~~~~~~~
மனிதர்களின் புரிதல் என்பது ஐம்புலன்களின் வழி உணர்வதை, காரண அறிவைக் கொண்டு புரிந்து கொள்வதே. காரண அறிவானது ஏற்கனவே அறியப்பட்டவற்றின் ஒட்டுமொத்த சேமிப்பே அன்றி வேறில்லை. கண்களால் நாம் கண்டறியும் எல்லாவகையான பொருட்கள் மற்றும் உயிர்கள் பற்றிய நம் புரிதல் அனைத்தும் இவ்வகையானதே.

.
எனவே, கண்களால் கண்டறிய முடியாத, புறத்திலுள்ள பருப்பொருளாக இல்லாத, உயிரினுள்ளே சலனமற்று ஒளிரக் கூடிய இறைவனை [அ] இறை சக்தியை ஒருவர் கண்டுணர வேண்டுமென்றால், அதற்கென்று ஞானோதயம் அடைந்த பெரியோர் வழங்கியுள்ள ஆன்மீக சாதனை என்னும் வழிமுறைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும். ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத இறைவனின் திருநாமத்தை ஜெபம் செய்வது என்பது (நாம ஜெபம்), உயிர்மெய் அறிந்து உய்வதற்கான அத்தகைய ஒரு வழியாகும்.
.

KuRaL explanation

~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Anything that humans comprehend in existence, is nothing but an analysis and conclusion of whatever is observed / experienced through the five sense organs, through their limited intellect. Intellect is nothing but a data dump of whatever is already known. So whatever we perceive via the visual sense organ, aka eyes, too belongs to this category of comprehension only.
.

So, in order to perceive the divine or the energy that’s the source of creation, which remains still and glows as the light within every being in creation, which isn’t a physical entity to be comprehended through our visual perception, one must perform the sadhana (spiritual practices) offered by the Realised Masters (Guru), who have actually been there and done/seen that. Doing Japa (nhAma japam), i.e. chanting the sacred name of the divine, is one such sadhana to attain self-realisation and gain mukti (ultimate liberation from the repetitive birth-death lifecycle).

.

~ஸ்வாமி | @PrakashSwamy

Powered by WordPress.com.

Up ↑